sabras

વસંત પાંગરે નવ જોબન ઉમંગ આજ,

મધુરા પાંગરે દ્રુમ વેલી ઉછરંગ આજ.

.

વનરાજી શોભે થઈને સુહાગન આજ,

પ્રિયતમ પધારો લઈને ઉમંગ આજ.

.

કેસરી સાજ શોભે,લઈને ગુલાલ આજ,

ફુલડાની ફોરે ભ્રમર ગુંજે ઉમંગ આજ.

.

હીરા મોતીડે સેર ગુંથાવુ ગજરા આજ,

આવો તો મનોહર થાયે ઉમંગ આજ.

.

ધીરે ના ધરપત હૈયે હુલ્લાશ આજ,

પધારો ફાગણ ફોરે થાયે ઉમંગ આજ.

પાનખર ગયા પછી વસંત નવુ જોમ, નવો ઉત્સાહ લઈ ને પ્રકૄતિમાં પાંગરી છે તે જોઇને હૈયે અનેરો ઉમંગ થતો હોય તેવુ નાયિકા અનુભવે છે, પોતાના પ્રિય પાત્ર થી દુર હોય જાણે પોતે પણ પાનખર ગયો છે અને વસંત બેઠી એવો અહેસાસ કરતી હોય તેવુ વિચારે છે, આજ ઝાડ, પાન, લતા, વેલી જાણે મધુરી લય થી ઉછ્ળતા જણાય છે, વનરાજી જાણે સુહાગન બની હોય તેવી રીતે શોભી રહી છે, પ્રકૃતિના દરેક દરેક અંગો આજ વસંતના આગમનની છડી દેતા હોય તેવું જણાય છે, પ્રિયતમ આવો અનેરો ઉમંગ લઈને પધારો વરસો પાનખરની પીડા ને આજ વસંતના વધામણા થી નવપલ્લ્વિત કરી દ્યો. આજ વસંતની સાક્ષી રુપે દેવોને પણ કેસરી વાઘા ધરાવ્યા છે ગુલાલ થી તેના પર છાંટણા કર્યા છે.

ફુલોના શણગાર થયા છે અને તેના પર ભ્રમરો કેવા ઉત્સાહ થી મીઠુ ગુંજન કરે છે, તમે આવો એવા ભાસ થી હીરા મોતીની સેરો ના ગજરા ગુંથાવુ છું પણ તેનો જોનાર આજ કોઇ હોય તો જ તેની સાર્થકતા છે, આવો તો મનોહર ઉત્સાહ કેટલો વધે તે કેવી રીતે સમજાવુ.

હવે હૈયે જે ધીરજ હતી તે પુરી થઈ ગઈ છે આપના આગમનનો જ ઉલ્લાસ આજે છે, હવે બહુ મોંઘેરા થતા પધારો ફાગણ આમ જ ઉત્સાહથી ઉજવીએ...