sabras

મેઘ ધનુષનાં બે રંગ માત્ર - તોયે જિંદગી મેઘધનુષી ભાગ :૩ બાબુ બાબી ની વાતો

2011-12-18T23:35:00.003+05:30

“પ્યાર કા પહલા ખત લિખને મેં વક્ત તો લગતા હૈ.

નયે પરિંદો કો ઉડને મેં વક્ત લગતા હૈ.

જીસ્મ કિ બાત નહિ થી, ઉનકે દિલ તક જાના થા.

લંબી દુરી તય કરને મેં વક્ત તો લગતા હૈ.”

સફેદ વીટ્રીફાઈડ ટાઈલ્સવાળી ગેલેરીમાં હિંચકામાં ઊંધી પડી હાથોથી જમીનને ઠેસ મારીને સિમોન હિંચકો હિન્ચાકાવતી હતી. મધુમાલતીનાં ફુલો જમીન પર વેરાયેલા હતાં.

છેલ્લા છેલ્લા સૂર્યનાં કિરણો ફુલોની સાથે જ જમીન પર પથરાયેલા હતાં. તેની સોનેરી આભા મધુમાલતીનાં ફુલોને પણ બનાવી રહી હતી. તેની સુગંધ સિમોનનાં ઘેરાયેલા મનને વધુ ઘેરી બનાવી રહી હતી.

સીમોને એક ફુલ લઇ તેણે આંગળીમાં અંગુઠાથી ગોળ ફેરવ્યું, પછી સૂંઘ્યું, તેની આંખો બંધ થઇ ગઈ. તેણે વિચાર્યું, “યે પ્યાર ભી નાં....”

જગજીતસીંગનો અવાજ જાદુની જેમ વાતાવરણમાં ફેલાતો હતો. તેના અવાજની તાકાત એવી હતી કે વાતાવરણ આપોઆપ આલ્હાદક બની જતું.

સિમોન બંધ આંખોમાં રામને યાદ કરતી હતી. એવું તે શું હતું કે તે બે મીનીટથી વધુ રામને ભૂલી શક્તિ ન હતી.

તેણે વિચાર્યું, રામના જીવનમાં પ્રવેશ પછી શું પરિવર્તન આવ્યું? અને તે મલકી........

નાની હતી ત્યારે વાવાઝોડું, દરિયો, પ્લેન, વિકરાળ પ્રાણીઓ બધાથી ડરતી. જરૂરથી વધુ અવાજ તે ક્યારેય સહન કરી શક્તિ નહી. તે બહુ ઋજુ હતી, આ ઋજુતા તેણે હંમેશા સતાવતી. લોકોની સાથે તે બહુ હળીમળી શકતી નહી. તે ભલીને ભણવાનું ભલું.

પરંતુ નોકરી શરુ કર્યા તુરંત રામ સાથે પરિચયમાં તેણે રામનો સહવાસ, પોતાના સ્ટડી રૂમ જેટલો જ સાંત્વના આપતો લાગતો, હુંફાળો લાગતો, મોકળાશ વાળો લાગતો. દુનિયાની ભીડભાડમાં રામનું સાનિધ્ય તેને અજબ શાંતિ આપતું હતું તેનો લોકો પર અને કામ પર આત્મવિશ્વાસ વધવા લાગ્યો. તેણે લાગ્યું કે દુનિયાનો મુકાબલો કરી શકશે.

વિચારમાં જ તે હિંચકા પર સીધી થઇ અને પછી બંને પગ જમીન પર મૂકી ઊભી થઇ. તેનો સુંદર સફેદ ભરતભરેલો દુપટો હીંચકાનાં સળીયામાં જ ફસાયેલો હતો, તે ચોંકી ગઈ અને તે રામ સામે જોતી હોય તેમ હસીને દુપટો હાથમાં લીધો.

ગેલેરીની પાસે ઊભીને તે અસ્ત થતા સૂરજને જોઈ રહી હતી. જાણે સૂર્ય દ્વારા રામ સાથે અનુસંધાન સાધતી હતી. તેણે નીચે દુકાનો – માર્કેટમાં અવાજો સાંભળ્યા.. તે જાણે જમીન ઉપર આવી ગઈ.

માર્કેટમાં કેટલીય દુકાનો છે, કોઈ દુકાન શું “ પ્યારની દુકાન” જોઈ શકે? કે જ્યાં જઈને કહેવાય ‘૨૫૦ ગ્રામ’ પ્યાર આપો ને!!!!!!!!!!!

“હમ મજબુર હૈ સ્વતંત્ર હોને કો! આ કહ્યું છે સાત્ર એ, કંડેમ્ડ ટુ બી ફ્રી !

કારણ ઓશોનાં મત મુજબ આપણે પરતંત્ર થઇ શકીએ તેટલા સ્વાભાવિક નથી કે શક્તિશાળી નથી. આથી જ સ્વતંત્રતા જ માણસ માત્ર ને જોઈએ છે.

માત્ર ને માત્ર પ્રેમ જ એવી પરિસ્થિતિ છે જેમાં માણસ સ્વઇચ્છાથી બીજા નાં પ્રેમમાં પરતંત્ર થઇ જાય છે.....

પોતાની જિંદગી દાવ પર લગાડી દે છે. પોતાનું હૃદય તૂટી જાય ત્યાં સુધી તે તેને બીજાની લાગણીઓથી ટીંપાવા દે છે.

સિમોન ફરી બોલે છે, ‘ઉફ ..... યે રામ ભી નાં.....’ તે પોતાની લાઈટ બ્રાઉન આંખો સુરજની આંખો માં પરોવે છે. તેણે ખ્યાલ નાં હતો કે પ્રેમની આભા તેના ચહેરાને ચમકાવી રહી હતી જે સૂરજ ને ઝાંખો પાડે તેવી હતી.

તેને યાદ આવ્યું કે હજી બે વર્ષ પહેલાં તો તેણે રામને કહ્યું હતું “મુઝે આપસે પ્યાર હૈ”

રામ અને સિમોન અનાયાસે બજારમાં ભેગા થઇ ગયાં હતાં અને એક બીજાને જોઈ જાણે લોટરી લાગી હોય તેમ ખુશ થયા હતાં. શેરડીનો રસ પીતાં પીતાં જ સીમોને અચાનક જ રામને કહ્યું હતું “મુઝે આપસે પ્યાર હૈ”

રામ શેરડીનો રસ ગળે ઉતારી શક્યો નાં હતો પણ તેણે આંખોથી જ સુંદર સ્મિત આપ્યું જેમ કે સુંદર વાક્યનું પૂર્ણવિરામ! સ્વિકાર !!

આમ શું પ્રેમમાં પડવું ને વળી સ્વિકારવું શું સરળ હોતું હશે? કેવી વ્યક્તિ નિખાલસતાથી ‘I love you’ કહે? જો કહે તો તે કહેવા માટે ખરેખર તો માત્ર હૃદયની જ જરૂર હોતી હશે. જે કહેવા માટે દિવસોની રાહ જોવે તેને ‘I love you’ કહેવામાં મગજની જરૂર હોતી હશે.શરીરમાં જે સરળતાથી લોહી ફરતું હોય તેમ જ તે શબ્દ સરળતાથી સ્ફૂરે તે જ સાચું ‘I love you’. ને સામેનાં પાત્ર ને તે ખબર જ હોય તો ....ishhh.... ક્યા કહેના!!

જે વ્યક્તિ સૌથી પહેલાં ‘I love you’ કહે તે પ્રેમાળ હૃદય, પ્રેમાળ પળ, પ્રેમાળ સૃષ્ટિની માલિક હોય છે તે નક્કી. આ સિમોનને જ જોઈ લો.

ચાલો હવે રામ ને મળીએ ....

રામ પાણીમાં કાંકરી નાખતો હતો. બેધ્યાન પણે કાંકરી પાણી માં નાખવી, તેનું આવું આરામથી પાળી પર બેસવું- તે પણ સાંજના સમયે!!!! સાવ જ અન યુઝવલ હતું, તે ક્યારેય આવો નિર્લેપ – નિશ્ચિંત બન્યો ન હતો. આજે તે અચાનક જ એકલો હતો. ઘેર બધા લગ્નમાં ગયાં હતાં ને સિમોન પણ બહારગામ.

નાનકડા તળાવનો સરસમજાનો ઘાટ અને ચારે તરફ વ્રુક્ષો,અને તળાવમાં જવાના પગથીયા પણ એકદમ વ્યવસ્થિત હતાં. બધું જ સુંદર અને મનભાવન હરિયાળું હતું. ને આકાશ તો જાણે રામ માટે જ આથમ્યા પહેલા જ ગુલાબી અને કેસરી બન્યું હતું. તે પણ અદ્દશ્ય રીતે રામને કંપની આપતું હતું.દૂર થોડા સફેદ ગુલાબી કમળો પણ ઉગ્યા હતાં.

રામને યાદ આવ્યું કે સિમોન કદાચ આ ક્ષિતિજ જેટલી જ દૂર છે અને તો પણ તેની હાજરી તેના જીવનમાં આકાશ જેટલું જ સાતત્ય ધરાવે છે.

વળી તેણે યાદ આવ્યું કે, પહેલાં પહેલાં તો સિમોન તેને વ્યવહારિક વાતો પુછવા, બસના ટાઈમિંગ, એટીએમ એડ્રેસ કે ટેક્સી ડ્રાયવરનાં નંબર માટે ફોન કર્યા કરતી. રામને થતું કે સિમોન ને તેની વાતો સાંભળવી ગમે છે.

પરંતુ જયારે તેને એમ લાગ્યું કે બંનેને એકબીજા સાથે વાતો કર્યા વિના નથી ચાલતું ત્યારે તે બંને બીજા લોકોની હાજરીમાં ઓછી વાતો કરતાં થઇ ગયાં હતાં.

ક્રમશ:

આભાર સહ સબરસગુજરાતી

www.sabrasgujarati.com

બાળ સબરસ

2011-12-17T18:22:00.001+05:30

બાલ સબરસ અંક ૫ વાંચવા અહીં ક્લિક કરો

મોજ

2011-12-08T07:44:00.000+05:30

કોઈ પીએ કોઈ ચાખે જેવી જેની મોજ

નિશદિન માણે સૂરજ સાખે જેવી જેની મોજ

બાબા આ તો મોજની વસતી મનમોજીનો વાસ

બોલે કે મૂંગાવ્રત રાખે – જેવી જેની મોજ

સર્વ પ્રકારે મુક્ત અહીંયાં રંગબેરંગી ફૂલ

ઝૂલે ફાવે તેવી શાખે જેવી જેની મોજ

કોઈ પહેરે કંથા શણની કોઈ મોંઘીદાટ

કોઈ ઢાંકી કાયા રાખે જેવી જેની મોજ

કોઈને મોઢે આંક એમના હર્ષ તણો નહી પાર

કોઈ પ્રસન્ન એકાદ પલાખે જેવી જેની મોજ

કોઈ જીવે મરતાં મરતાં કોઈ મરવા વાંકે

કોઈ જીવનનું નાહી નાખે જેવી જેની મોજ

લોકો ભાખે સારું ‘ઘાયલ’ એવો આગ્રહ શાને?

હીણામાં હીણું પણ ભાખે જેવી જેની મોજ

-અમૃત ઘાયલ

મોત

2011-12-08T07:42:00.001+05:30

એવી જ છે ઈચ્છા, તો મેં આ ઘૂંટ ભર્યો, લે!

છોડ્યો જ હતો કિન્તુ ફરી મીઠો કર્યો, લે!

લઇ પાંખમહી એને ઉગારી લે, પવનથી,

સળગે છે હજી દીપ, નથી સાવ ઠર્યો, લે!

મરવાની અણી પાર છું છતાં જીવી શકું છું,

સંદેહ તને હોય તો, આ પડખું ફર્યો, લે!

સાચે જ તમાચાઓથી ટેવાઈ ગયો છું,

અજમાવવો છે હાથ? તો આ ગાલ ધર્યો, લે!

કેમે ય કરી ડૂબ્યો નહી જીવ અમારો,

ડૂબ્યો તો ફરી થઇ અને પરપોટો તર્યો, લે!

તક, આવા નિમજજનની પછીથી તો, મળે ક્યાં?

આ આંખ કરી બંધ – અતિ ઊંડે સર્યો, લે!

‘ઘાયલ’ને . પ્રભુ જાણે, ગયું કોણ ઉગારી!

મૃત્યુ ય ગયું સુંઘી , પરંતુ ન મર્યો, લે!

–અમૃત ઘાયલ

સમય – જાગૃતિ કુબાવત

2011-12-05T20:39:00.000+05:30

શું હતું શું રહ્યું બધું લુંટાઈ ગયું,

દિલના ઊંડાણે હેત હતું તે પણ ગયું,

મનમાં હતું કે મળશું તે સરનામું ગયું,

દિલની વાત સાંભળનાર હવે કોણ રહ્યું.

સમયની એક થપાટે બધું વેરવિખેર થયું,

આશિયાના મારું હતું હવે ખંડેર થયું,

ઘા પ્રેમનો વસમો થયો સુખ બધું ગયું,

હેં, પ્રિતમ વેર વારી તે તારું ભલું કર્યું,

છતાંય તને ઝંખુ છું ભલે મારું સઘળું ગયું,

હજુ મળશે કદી પરમેશ્વર તને માંગવાનું મન થયું.

હૈયા ના હેત – જાગૃતિ કુબાવત

2011-12-05T20:38:00.000+05:30

અમીભર્યા પ્યાલા પીવાય નહી,

દુ:ખ તારી જુદાઈનું હવે જીરવાય નહી,

ભલે જળ મળે અમૃત લેવાય નહી,

રહે પાસ જુદાઈ હવે સહેવાય નહી.

એક બે ચાર તારા ગણું આકાશમાં,

મારા ચાંદ વિના હવે સુવાય નહી,

પ્રીત કીધી છે પ્રીતમ હવે ભવોભવની,

એ ખુશનુમાં સાંજ હવે કદી ભુલાય નહી.

તને હવે કોન પોકાર પાડે સાજન

આંખમાંથી આંસુ હવે સુકાય નહી,

કેવા કોલ દીધા તે છે ઉમંગના

હેત પ્રીતની હવે આ નાજુક ઘડી ભુલાય નહી.

માળી ચમન ઉજાડે ત્યારે એ ઝખ્મ જીરવાય નહી,

લાગે કારમો ઘા આ દિલમાં કદી ભુલાય નહી,

ભલે ભૂલી ગયાં આપ મને આત્મા મારો માનતો નથી,

જ્યાં ભાગ્ય મારું રૂઠ્યું દોષ તમને દેવાય નહી.

ઝંખના – મનુભાઈ કુબાવત

2011-12-05T20:37:00.000+05:30

આપની શરબતી આંખોના છલકાય જામ,

પીવા છે પ્રેમથી આપે શું રાખ્યા છે નામ.

શાંત સાગરના ઉછળતા છે નીર,

આપની નાજરૂના લાગે અમોને તીર.

વીરહની અજંપામાં ભરી અંધારી રાત,

ધીરજ હવે ખૂટી છે ક્યારે કરશો વાત.

હિમંત નથી રસ્તો રોકવાની,

કૃપા કરો મગરૂરી આપ મુકવાની.

છે ઝંખના આ જીગરને આપની,

આપો મુલાકાત મહેરબાની આપની

સહી નથી – જલન માતરી

2011-12-05T20:35:00.000+05:30

મઝહબની એટલે તો ઈમારત બળી નથી,

શયતાન એ સ્વભાવે કોઈ આદમી નથી.

તકદીર ખુદ ખુદાએ લખી પણ ગમી નથી,

સારું થયું કે કોઈ મનુજે લખી નથી,

ત્યાં સ્વર્ગ નાં મળે તો મુશીબતના પોટલાં,

મરવાની એટલે મેં ઉતાવળ કરી નથી.

કેવા શુકનમાં પર્વતે આપી હશે વિદાય,

નિજ ઘરથી નીકળી નદી પછી વળી નથી.

શ્રદ્ધાનો હો વિષય તો પુરાવાની શી જરૂર?

કુરઆનમાં તો ક્યાંય પયમ્બરની સહી નથી.

ડુબાડી દઈ શકું છુ ગળાડૂબ સ્મિતને,

મારી કને તો અશ્રુઓની કંઈ કમી નથી.

મૃત્યુની ઠેસ વાગશે તો શું થશે ‘જલન’

જીવનની ઠેસની તો હજુ કળ વળી નથી.

ક્યાં બાંધી જનાર છું? – જલન માતરી

2011-12-05T20:34:00.000+05:30

તકદીરનો છું માર્યો, સમયનો શિકાર છું,

અડધો ચમનમાં અડધો ચમનની બહાર છું.

જન્નતની ના બગાડ મજા જગમાં ઓ ખુદા,

એનો તો કર વિચાર કે ત્યાં આવનાર છું!

દુનિયામાં અન્ય જેમ તને પણ ખીતાબતે,

કે’વાની શી જરૂર કે પરવરદિગાર છું?

ભાગે છે એ રીતે મને નીરખીને ઝાંઝવાં,

જાણે કે એને પકડીને હું પી જનાર છું.

એ પણ હતો સમય, હતાં મુજ પર દુઃખો સવાર,

આ પણ સમય છે, પોતે દુઃખો પર સવાર છું.

થોડુંક ધન કુબેરો મને પણ મળે તો ઠીક,

હું પણ તમારી જેમ ક્યાં બાંધી જનાર છું?

કંપી રહ્યું છે કેમ દુઃખોનું જગત ‘જલન’?

હમણાં હું તકલીફોની ક્યાં સામે થનાર છું?

બાબુ - બાબી ની વાતો

2011-10-03T08:32:00.002+05:30

આગળનું પ્રકરણ વાંચવા પ્રકરણ ૧ પર કલિક કરો. અહિયા બીજું પ્રકરણ રજુ કરી રહ્યા છીએ.

મેઘધનુષનાં બે રંગ માત્ર – તો યે જીંદગી મેઘધનુષી

પ્રકરણ- ૨

રામ એક ઊંચો ને પડછંદ એથલેટિક બોડી ધરાવતો હતો. રીમલેસ બ્લેક ફ્રેમ, સોનેરી વાંકડિયા વાળ અને તેમાં ઉંમર મુજબનાં ગ્રે હેરની છાંટ હતી. રોજનાં યોગાભ્યાસ અને ટેનીસ પ્રેક્ટીસને કારણે તેની બોડી લેંગ્વેજ બહુ જ વેલ કંટ્રોલ્ડ હતી. એક અજબ કિસમનો ‘ઠહેરાવ’ તેનાં લહેજામાં હતો. જે ઉંમર વધવાથી આવતી હતી નથી, તેવી આત્મસાત ‘ડીસીપ્લીન’ હતી. સેલ્ફ ડીસીપ્લીન કદાચ દેખાડાની કક્ષામાં મૂકી શકાય, પરંતુ જેમાં સમગ્ર જીવન, વર્તણુંક, હાવભાવ, ભાષાને તમે એક સમાંતર લાઈનમાં મૂકી શકો તેને ‘આત્મસાત શિસ્ત’ જ કહેવું પડે. તેથી તે ૫૩-૫૪ વર્ષની ઉંમરે તે ગજબ આકર્ષક લગતા હતાં. વાળની સફેદ છાંટ ને કારણેજ તેની ઉંમરનો અંદાજ કોઈ કાઢી શકે.

૯૦% વ્યક્તિત્વ તેની આંખમાં જ સમાઈ જતું હતું. જાણે તે પોતાનું વ્યક્તિત્વ, મિજાજ, વિચારો ને માંગણી દર્શાવવાનું કામ તો આંખ પાસેથી જ લેતા. કદાચ આંખોની કોઈ ભાષા હોય તો કેવી હોય? દુનિયાની બધી ભાષા ભેગી થાય તો પણ આંખોની ભાષા બોલી શકે નહિ.

તમે કોઈપણ વ્યક્તિને (ગમતી કે નગમતી પણ) તમારી આંખમાં માત્ર ૧૦, અરે, પાંચ જ મીનીટ એકટીશે જોવાનું કહો, તેની દરેક સારી નરસી હરકતો અભિવ્યક્ત થઇ જશે. કારણ એ જ કે પોતાની જાતને વ્યક્તિ પાંચ મીનીટ પણ આંખોમાં છુપાવી શકતો નથી.

રામ તમને તમારી જાત તમને સાચવીને – સાચી બતાવીને આપે તેવું વ્યક્તિત્વ ધરાવતા હતાં.

આ વાત તમે વયને, જાતિ, જ્ઞાતિની રીતે વાંચવાની ભૂલ ન કરતાં નહીતર તમે તમારાં હ્રદયને ક્યારેય સમજી નહિ શકો. જયારે તમે તમારાં હૃદયને જ ન જાણી શકો તો તમે બીજા ના હૃદયને શું જાણી શકો? આથી, just read eyes! આંખોની ભાષા જાનો. પછી દુનિયા ના પુસ્તકો વાંચવાની જરૂર નહિ પડે.

હા! તો ફરી રામ તરફ નજર દોડાવો....

તેણે ત્રાસી આંખે બાજુ માં બેઠેલી યુવતીને જોઈ. તે જોઈ જ રહ્યો હતો. તેનું નોર્મલ ડ્રેસિંગ હતું. આજકાલનાં જનરેશન જેવું જ, જીન્સ ને કુર્તી, તેની કેરીબેગ પણ રંગબેરંગી હતી, તેમાં ટાંગેલું ટેડીબીયર નું ઘુઘરીવાળું કીચેન, અને તેનો ટ્રેડમાર્ક – આઈ-પોડ ! આઈ-પોડ ના ઈયર પ્લગમાં તે મ્યુઝીક સાંભળવામાં મસ્ત હતી. જાણે તે બસમાં હતી જ નહિ. આવા સાથીઓ અપડાઉનમાં રોજ આવતાં જ હોય છે. પણ, અનાયાસ, જાણે ગરમીની મોસમમાં જુઈની વેલ નીચે આવી ગયા હોય કે પછી ઓચિંતું વરસાદી ઝાપટું પડી ગયું હોય તેવું કેમ રામને લાગતું હતું!?

બુકમાં આજે મન પ્રથમ વખત વળ્યું નહીં તેવું પ્રથમ વખત બન્યું. જાણે અજાણે તેને એમ લાગતું હતું કે કોણ છે આ, જે તેણે કોઈ જ કારણ વીના, તેનું ધ્યાનભંગ કરી રહ્યું રહ્યું છે. એવી કોઈ જ જોડતી કડી ન હતી છતાં કઈ કડી તેને જોડી રહી હતી?

તેની નજરને સીમોને પકડી લીધી, ને આંખોથી જ પુછ્યું, શું? તે તેના મ્યુઝીકમાં એટલી તલ્લીન હતી કે જાણે તેને શબ્દો માટે ટાઈમ ન હતો. તેણે બે ઈયર પ્લગમાંથી ૧ પ્લગ રામના કાન માં બિલકુલ સહજતાથી ‘શેર’ કર્યું. રામને આવી કોઈ ટેવ હતી જ નહિ. પરંતુ તેણે અનુભવ્યું કે જાણે તે સીમોનથી કનેક્ટ થતો હતો!!! કાનમાંથી મગજમાં રાહત ફતેહ અલી ખાં નાં ગીત નો જાદુ છવાઈ રહ્યો હતો..... “મૈ જહાં રહું, કહી ભી રહું...... તેરી યાદ સાથ હૈ...

રામે આ ગીત માન્યું તે પણ એક નવાઈ હતી. એક અજબ શોખ તેણે હતો, ભજન લખવાનો. તે અલૌકિક મસ્તીમાં હોય ત્યારે ફિલોસોફીકલ ભજન લખતો. તેની તેણે ગયેલા અને કમ્પોઝ કરેલા ભજનની એક સીડી બજારમાં આવી હતી. આવી અનન્ય બે ધ્રુવની વ્યક્તિ એક ઈયર પ્લગના તાર સાથે જોડાઈ રહી હતી. આમાં ઈશ્વરનું શું પ્રયોજન હશે???

જયારે રામ, સીમોન સામે જોતો ભારે તરવરાટ ભરી, મસ્ત છતાં વ્યવહારિક, સીમોન ને પોતાની જીંદગીનો આનંદ લેતા જોતો ત્યારે તેણે થતું કે પોતાની જીંદગીમાં “આજ” ખુટતી કડી હતી. સીમોનની – પ્રવાહિતા!!! જીંદગીમાં સરળતાથી વહેવું!.

એક સહજ શિસ્ત જીવનશૈલીમાં તે કાયમ આગળ રહ્યો. ગૃહસ્થ જીવન પણ આશ્રમ ની જેમ ચલાવ્યું. બાળપણથી પ્રૌઢાવસ્થા સુધી સ્વશિસ્તમાં આદર્શ જીવન જીવ્યું. પરંતુ તેમાં આવી સહજ – સરળ પળો માણતાં તે ચૂકી ગયો. જે નિર્ભેળ – નિર્દોષ પળો હતી, આનંદ આપતી હતી, તે કદાચ તેના નિયમોના દાયરામાં આવતી ન હતી.

સીમોન મનસ્વી કે ચંચળ ન હતી, છતાં તે આકરી અપડાઉનની પળેપળ આનંદથી સિંચતી હતી. જેથી તેણે થોડા દિવસોના સહવાસમાં જ રામને ખડખડાટ હસતા શીખવાડી દીધું હતું.

રામે જયારે પોતાના ભજનો વિષે વાત કરી ત્યારે સીમોને તે આનંદથી સંભાળ્યા. તેને મન સંગીતની કોઈ સીમા જ ન હતી. ભજનોના શબ્દોનાં ગુઢાર્થો માટે સીમોને કહ્યું કે “જી બહલાને કે લીયે ખયાલ અચ્છા હૈ! પર જબ હમ જીંદગી કો બહુત કરેબ સે દેખ લેતે હૈ ફિર વો જીને કે બદતર બન જાતિ હૈ! જીતના કિસી ઇન્સાન કો યા જીવન કો નજદિક સે જાનો ઉતના હી સાફ નજર આને લગતા હૈ ઔર અપની અસલિયત દિખાતે હૈ, ઉસ સે અચ્છા હૈ કિ જીંદગી નાવ બહેતે જીવન પ્રવાહ મેં ચલાયે, સામને નહી.”

બીજે દિવસે તે ગોતીને, ગુજરાતી ભજન અને સુગમ સંગીત ની સીડીઓ લઇ આવી અને રામને ભેટ આપી.

આમ, બંનેનાં દિવસોમાં ઋતુઓ તો આવ્યા કરી પણ વસંત ઉગતી ગઈ.

બંનેની વાતોમાં ક્યારેય લડાઈ, ફરિયાદ કે ત્રીજી વ્યક્તિનું સ્થાન રહેતું નહી. તો પણ બંને જાહેરજીવનમાં ચર્ચા કરતાં જોવા મળ્યા નહી. માત્ર એસએમએસ કે નેટ ચેટિંગથી બંને પાસેને પાસે આવતાં ગયાં. બાકી ફોનથી વાતો કરી લેતા.

રામને સિમોનના એક જન્મદિવસ ઊપર યાદ આવ્યું કે તે બન્નેનાં સંબંધમાં હવે જુદા થવાનો કોઈ અવકાશ નથી. તો પણ તેણે સીમોન ને લગ્ન કરી લેવા સમજાવ્યું. કે જયારે કોઈ સંબંધ ને નામ ન હોય તો તે અધૂરું જીવન ગણાય, પરંતુ સિમોનના કહેવા મુજબ , “કદાચ તે ભૂલથી મોડી જન્મી હશે, આવતાં જન્મે સાથે જન્મશું અને ત્યારે મળશું ને સંબંધ ને નામ આપીશું.” તેને કોઈ જ ફરિયાદ આ સંબંધ માટે ન હતી.

આ સંબંધ પ્લેટોનિક લવ કે સ્પીરીચ્યુઅલ લવ ગણવો કે કયો ગણવો તે ચર્ચા કરનારાઓ જ કહી શકે. બાકી જે ખરેખર પ્રેમમાં હોય તેમને કદાચ આવી ચર્ચાનો કે અંતે તારણ કાઢવાનો અવકાશ નહી હોય. પ્રેમ કદાચ વાચા વગરની લાગણી આપ્યા કરવાની નામ છે.

કદાચ લગ્ન એટલે જ કરવામાં આવે છે કે સમાજ એક સિસ્ટમ – આધારરૂપ- યોજનાથી બને. બાળકો – ઘર- પરિવાર બધું જ કાનૂની અને આવા કાનુન ને કારણે ઘણાં ઘર -ઘર અને ઘણાં ઘર –હોસ્ટેલ બની જાય છે એ અલગ વાત છે.

જ્યારે આવા સિસ્ટમ – આધારરૂપ- યોજના વિનાના સંબંધો બંધાય છે ત્યારે પહેલાં તેના પાયા જ ખોદી નાખવા લોકો તૈયાર હોય છે. પરંતુ તેથી જ રામે અને સીમોને નક્કી કર્યું હતું કે, ‘સમાજ’ જેને આપણા અસ્તિત્વથી કોઈ ફેર પડતો નથી, તે સમાજનું જ અસ્તિત્વ આપણે શું કામ સ્વીકારવું? બંને જુદા રહી દુ:ખી થશું તો પણ સમાજનું કશું જવાનું નથી, હા, કહેવાતો કાનુન જળવાઈ રહેશે, અને બંને હૃદયથી સાથે રહીશું તો કાનુન તૂટી જવાનો નથી કે સમાજ વ્યવસ્થા તૂટી જવાની નથી. આ કારણે બંને એ લોકોની નજરોથી દૂર રહેવાનો નિર્ણય કરી લીધો, પરંતુ પોતાની પ્રેમની મનોભાવના એકબીજા પર પુરેપુરી ન્યોછાવર કરવાનાં સહ-નિર્ણય સાથે જ.

જરા કહેશો? કોઈ વ્યક્તિ ક્યાં સુધી આત્મસન્માનના ભોગે આત્મસમર્પણ કરી દે કે આત્મા ન્યોછાવર કરે? કદાચ નિર્દોષતા, નિરંતર પ્રેમ કે સાહચર્યની ઉત્કટતા કોઈ ને જીવ ઉપર આવી ને પ્રેમ કરવા પ્રેરે છે.

આપણે કોઈનાં પણ પ્રેમને એક જરૂરીયાતમાં ખપાવી દઈએ છીએ અને તેણે ત્રાજવામાં લેખાજોખા કરીએ છીએ. શું તમે કોઈને પણ ‘I love you’ કહી દો છો? કદાચ રમત માં પણ? નહી નાં? નહી જ કહી શકો. કહી દો પછી તેમાંથી નીકળતા દમ નીકળી જતો હશે. માત્ર એક વખત પ્રયત્ન કરી જુઓ. જો ખોટું કહેશો તો જીવનભર આત્મા તમને ડંખતો રહશે.

આમ, રામને કોઇજ સ્થાયી જીવનમાં જરૂરિયાત ન હતી, કે તે સિમોનના પ્રેમ ને અપનાવે. પરંતુ ઘણીવાર અનાયાસ ઘટનાઓ બનતી હોય છે. જે પ્લાનીંગની ઘટના કરતાં વધુ સુખ આપનાર બંને છે. જેણે આપણે નિયતી કે લેણાદેણી ગણીએ છીએ.

Babie

દીકરી સદાય દીકરી જ રહે છે

2011-09-28T21:17:00.000+05:30

દીકરી સદાય દીકરી જ રહે છે

દીકરી નાની હોય કે મોટી હોય કે.જી. માં ભણતી હોય કે કોલેજમાં કુમારિકા હોય કે કન્યા, દીકરી સદાય દીકરી જ રહે છે.

માં-બાપ માટે બાળપણમાં બિન્દાસ દીકરી – ભલે બાપ સામું ચબચબ બોલતી હોય, માનું મન રાખતી ન હોય, ભાઈને ભાળ્યો મૂકતી ન હોય, બહેનો હારે બથોબથ આવતી હોય અને શેરીમાં સીપરા ઉડાડતી હોય. પરંતુ જયારે યુવાન થાય ત્યારે તરત જ ગંભીરતા ધારણ કરી લે છે. લગ્ન વખતે પીઠી ચોળી આમતેમ સહેલી સાથે મહાલતી આનંદ માનતી હોય. હજી જાન પરણવા આવવાને થોડી વાર છે પરંતુ જયારે ગામમાં કે શેરી માં જાન આવે છે ત્યારે નાના ટાબરિયા આનંદમાં આવી જઇ બુમો પાડે કે એ… જાન આવી ગઈ જાન આવી ગઈ. આ શબ્દો જયારે પીઠી ચોળેલ કન્યાના કાને પડે છે ત્યારે તમામ સહેલીનો સંગાથ આનંદ એક બાજુ મેલીને ઘરમાં જ્યાં ગણેશ બેસાડ્યા છે (ગણેશ સ્થાપન) ત્યાં આગળ બેસી જાય છે. હવે મારે આ ઘર આ માંડવો છોડવાનો સમય આવી ગયો મારા પિતાની છત્રછાયા જેવો આ વહાલનો વડલો છોડી ને આજે પારકા પોતાના કરવા જવાનો સમય થઇ ગયો. જે ઘર માં રમતી હતી ઢીંગલીથી તે સમય ક્યારે પસાર થઇ ગયો ? આમ જાન પરણીને પોતાને ગામ જાય છે. દીકરી પિયરીયાના છેલ્લા ઝાડવા જોઈ લે છે.

માં-બાપ, ભાઈ-બહેન, સહેલી, કુટુંબ-પરિવાર મૂકીને સાસરે જાય છે, આ ત્યાગ છે. કોઈ સાધુ સંતો નો ત્યાગ આની પાસે કઈ નથી. આ ત્યાગ ને મારા સો સો સલામ…. પિયરીયાના તમામ સંભારણાને પોતાના હ્રિદય માં એક ખૂણા માં ધરબી દે છે. સાસરિયાવાળા કે ગામવાળા પૂછે કે વહુ કરિયાવરમાં શું લાવ્યા ? કન્યાની લાગણીયોનો અહિયાં કોઈ વિચાર જ નથી કરતુ. હકીકતમાં સાસરિયામાં આવતી દીકરી બાપને ઘરેથી શું શું લાવી એના કરતા કેટલું બધું મૂકીને આવી છે માં-બાપ ઘરબાર પરિવાર ગામ આ બધું મૂકી ને આવી છે. આ વસ્તુ નો જયારે સમાજ વિચાર કરશે ત્યારે જ તેના સંસારમાંથી સુગંધ આવશે અને નવી વહુનું સાસરિયામાં આવવું અને નવા બાળકનો જન્મ થવા જેવું છે. બાળક જ્યાં સુધી માના ઉદરમાં હતું એને કોઈ કષ્ટ ન હતું. ખોરાક, હવા, પાણી વગેરે માં દ્વારા જ મળતું. કોઈ અવાજ ઘોઘાટ નહિ. પૂર્ણ શાંતિ હતી એને માના ઉદરમાં પરંતુ જયારે નવ મહિના બાદ એને બહાર આવવાનું થાય ત્યારે કષ્ટ થાય છે હવે એને ખોરાક, હવા પાણી જાતે લેતા શીખવું પડશે. ચાલતા બોલતા શીખવું પડશે. બસ આવું જ નવી આવેલી વહુ માટે છે જે અત્યાર સુધી પિતાના ઘરે હતી કોઈ ચિંતા ન હતી . હવે નવા ઘરમાં ચાલતા શીખવું પડે છે. સાસુ-સસરા કે પરિવાર ના સભ્યો આવો ખ્યાલ રાખતા જ હોય છે. જેમ બાળકનો ઉછેર જે મહેનત જે પ્રેમ માંગી લે છે તેમ ઘર માં આવેલી નવી વહુ આવો જ ઉછેર મહેનત માંગી લે છે. દીકરીનો જન્મ થયા પછી પિતાને ત્રીજી અશ્રુભીની આંખ મળે છે. જે એના દિલમાં હમેશા છુપાયેલી રહે છે. પ્રકૃતિએ પુરુષને રડવા માટે આ ત્રીજી આંખ જયારે રડે છે ત્યારે દીકરીને વિદાય આપતો ચોધાર આંસુડે રડતો બાપ રૂડો લાગે છે.

ઘર માં જુઓ તો પિતાનો ચહેરો સંતાનો માટે એક આધાર, એક વિશ્વાસ, એક આદેશ બની જાય છે. જયારે દીકરી માટે પિતાના ચહેરાની રેખાઓ એટલે લક્ષ્મણ રેખાઓ બની જાય છે.. પિતાનો ચહેરો વાંચવામાં દીકરી જેટલી બીજી કોઈ વ્યક્તિ હોશિયાર નથી હોતી. દીકરી માટે પિતાનો બોલ-શબ્દ એટલે વેદ અને કુરાન છે. બાઈબલના વાક્યો બની જાય છે. પપ્પા શું બોલ્યા એ સમજ્યા પહેલા જ દીકરીના હોઠમાંથી શબ્દો સરી પડે છે. હા પપ્પા… એ આવી પપ્પા… આનું નામ દીકરી.

જેમને દીકરી હોય તે પિતાને હ્રદયનો એક ધબકારો પોતાને જીવવા માટે છે જયારે બીજો ધબકારો દીકરીના કાયમી સુખ માટે ઝંખતો ધબકારો છે. દરેક દીકરી પોતાને પિતાની દીકરી માને છે. જયારે દીકરો માનો દીકરો માને છે. કોઈ વાર દીકરી થી નાનકડી ભૂલચૂક થઇ જાય તો મમ્મી પપ્પાને ન કહેતી હોય આમ પપ્પાના હૈયાના સિંહાસન ઉપર પ્રેમને અભિષેક જીલવા જીવનભર એક દીકરી પિતાની નજરે ઉચ્ચ જીવન જીવવા ઈચ્છે છે. ક્યારેક પપ્પાની નજરે ઉતરતી છે એવું બતાવવા નથી માંગતી. તમે જોશો તો ખ્યાલ આવશે કે લગ્ન થયા પછી પોતાના સંતાનોના ઘેર હોય ૮૦ વર્ષની ઉમર હોય ગોરા ભરાવદાર શરીર સાથે ઘડપણ ની રેખાઓ હડિયા પાતું લેતી હોય. આવી માજીને કોઈ એકાએક પૂછે કે હે માજી ફલાણાભાઈની દીકરી છે ? તો તો તે ૮૦ વર્ષ ના માજી એટલા બધા રાજી રાજી થઇ જાય કે ના પૂછો વાત, કોઈ પણ દીકરીને પોતાના બાપને નામે ઓળખો તો તે રાજી રાજી થઇ જાય એનું નામ દીકરી.

સાસરિયામાંથી અવારનવાર પિયરિયામાં આવતી દીકરી કઈ લેવા નથી આવતી. પરંતુ પિતાની ખબર લેવા આવે છે. પપ્પાની શારીરિક આર્થિક સ્થિતિ જોવા આવે છે. કઈ વાંધો તો નથી ને ? આમ અવારનવાર આવી પપ્પાની સ્થિતિ જોઈ ઘરના સભ્યોને સુચના પણ દેતી હોય કે મમ્મી તું પપ્પાને હવે આદુવાળી ચા આપજે કફ રહે છે માટે એ ભાભી તમે પપ્પાને નહાવા માટે જરા માફકસરનું પાણી ગરમ આપજે. ભઈલા તું પપ્પાની ખબર રાખજે હું તો અહિયાં નથી તારા વિશ્વાસે જાઉં છું. જો જે એમની કોઈ વાતની ચિંતા ના કરાવતો આમ પિતાની વૃધ્દ્ધાવસ્થામાં દીકરીના અવાજમાં માતૃત્વ નો રણકો સંભળાય છે અને ક્યારેક લાકડીના ટેકે ધીમા પગલે ચાલતા પપ્પાને જોવે છે ત્યારે ધ્રાસકો અનુભવે છે કે પપ્પા પાસે નહિ હોઉં અને પપ્પાની તબિયત વધારે બગડશે તો… આમ દિવસના હજાર કામ વચ્ચે પણ દીકરી પોતાના પિયરનો પપ્પાનો વિચાર કરે છે. દીકરીની આંખમાં સદાય પ્રેમાળ પિતાનો ચહેરો ચમકતો હોય છે બાળપણના દિવસોના આહ. અમે નાના હતા પપ્પાને પહેલી તારીખે ટૂંકો પગાર આવતો સાંજે પ્રસાદ થતો પ્રસાદ થોડો થોડો હાથમાં આવતો પણ અમે ધરી જતા સાંજે વાળું નહોતા કરતા. પપ્પાએ અમોને ક્યારેય ઓછું નથી આવવા દીધું. દીકરીને બાળપણમાં તમે જેટલી લાડ લડાવો છો તેટલા જ લાડ તમને વૃદ્ધાવસ્થામાં લડાવશે. દીકરી બાપને લાડ લડાવે છે એના ઘડપણમાં કોઈવાર પતિદેવ એમ કહે છે કે ચલ તારા પપ્પાને ફોન કરી ખબર અંતર પૂછીએ તો તો પત્ની રાજી રાજી થઇ જાય છે – પતિમાં એને પરમેશ્વર દેખાય છે.

છેલ્લે ઈશ્વરને પ્રાર્થના કે કોઈપણ દીકરીને એના પિતાથી એટલી બધી દુર ન મોકલતા કે કોઈ શિયાળાની કાતિલ ઠંડી હોય ચોમાસાની મેઘલી રાત હોય અને પપ્પાના છેલ્લા શ્વાસ હોય તો દીકરી પોતાના હાથનું ચમચી પાણી પણ ન પીવડાવી શકે. છેલ્લે પિતા પણ કહેતા હોય કે મારી દીકરી ને તેડાવી લો મારે એનું મોઢું જોવું છે છેલ્લી વખત . ખરેખર જેઓ આ પૃથ્વી ઉપર દીકરીના માં-બાપ છે તેઓ ઈશ્વરની વધુ નજીક છે.

આ પિતા-પુત્રીના પ્રેમને મારા લાખ લાખ સલામ….

લેખક : અજ્ઞાત (કોઈને જાણ હોય તો જણાવવા વિનંતી)

ભરેલા ભીંડા

2011-09-25T23:36:00.004+05:30

સામગ્રી : 200 ગ્રામ નાના ભીંડા, 1/4 ખમણેલું ફ્રેશ નારીયેલ, 2-1/2 ચમચા બારીક -કાપેલી કોથમીર, 2 ચમચા ધાણાજીરુ પાવડર, 1 ચમચી ખાંડ,1 ચમચી લાલ મરચું, 1/2 ચમચી આમચુર પાવડર કે લીંબુનો રસ, ચપટી હિંગ, 1 ચમચો તેલ, મીઠું સ્વાદ પ્રમાણે.

રીત : ભીંડાને ધોઇ લુછીને કોરા કરો. પછી તેની ઉપર ચપ્પુથી ઉભો કાપો કરો. બઘી સામગ્રીને સારી રીતે મિક્સ કરી ભીંડામાં ભરો. બધા ભરેલા ભીંડાને સાધારણ ઉંડી ડીશમાં ગોઠવી ઉપર તેલ અને 1 ચમચો પાણી છાંટો. માઇક્રોવેવને ઓન કરી 4 થી 5 મિનિટ થવા દો.

વેજિટેબલ મખ્ખનવાલા

2011-09-25T23:35:00.000+05:30

સામગ્રી : 50 ગ્રામ ફણસી, 50 ગ્રામ ફ્લાવર, 50 ગ્રામ ગાજર, 1/2 કપ લીલા વટાણા, 1 કપ કાપેલો કાંદો, 1/2 કપ ફ્રેશ ક્રીમ, 1 ચમચો સાદો લોટ ( મેંદો ), 1/2 કપ દૂધ, 2 ચમચા કેચઅપ, 1 ચમચો બટર, 1/2 ચમચી લાલ મરચું, મીઠું સ્વાદ પ્રમાણે.
રીત : ફણસી અને ગાજરને લાંબા કાપો. ફ્લાવરના મોટા ટુકડા કરો. એક સાધારણ ઉંડી ડીશમાં ફણસી, ગાજર, ફ્લાવર અને વટાણા રાખી 5 થી 6 ચમચા પાણી છાંટી 5 મિનિટ માટે માઇક્રોવેવ ઓન કરો. એક કાચના બાઉલમાં બટર મૂકો અને 15 સેકંડ માટે માઇક્રોવેવમાં ગરમ કરો. તેમા બારીક કરેલા કાંદા નાખી 1-1/2 મિનિટ માટે માઇક્રોવેવ ઓન કરી હલકા ગુલાબી થવા દો. ક્રીમ, મેંદો, દૂધ અને ટમેટો કેચઅપને મિક્સ કરી કાંદા ભેળવો. તેમા શાકભાજી, લાલ મરચું અને મીઠું નાખી. માઇક્રોવેવને 3 મિનિટ માટે ઓન કરી ગરમ ગરમ પીરસો.

શિંગોળાની ખાંડવી

2011-09-25T23:34:00.001+05:30

સામગ્રી : 400 ગ્રામ શિંગોળાનો લોટ, ત્રણ વાટકી છાશ, દોઢ વાટકી કોપરાનું ખમણ, મીઠું પ્રમાણસર, રાઇ 1 ચમચી, હિંગ ચપટી, વાટેલા આદુ મરચા 1 ચમચી, જીરુ 1 ચમચી, 1 ઝુડી કોથમીર.

રીત : એક જાડા તપેલામાં શિંગોળાનો લોટ લેવો. તેમા છાશ અને મીઠું નાખીને ખીરુ બનાવીને તેને ગરમ કરવા મુકવું. ખીરાને સતત હલાવતા રહેવું. લોટ બફાઇ જાય અને લચકા પડતો થાય તથા તપેલાની કીનારી છોડે ત્યારે તેમાં આદુ મરચા નાખવા, પછી તેને પાટલા ઉપર કે થાળીમાં તેલ લગાવીને સપાટ પાથરી દેવું પછી કાપા પાડીને તેના રોલ બનાવી લેવા. ત્યારબાદ કડાઇમાં તેલ ગરમ કરી તેમાં રાઇ, જીરા અને લીમડાનો વઘાર કરીને ખાંડવી ઉપર રેડવું. પછી તેના પર સમારેલી કોથમીર તથા કોપરાનું ખમણ ભભરાવવું. ગરમા-ગરમ પીરસવી.

તારા વિના શ્યામ

2011-09-19T23:09:00.001+05:30

શ્યામ ...શ્યામ....શ્યામ......

તારા વિના શ્યામ મને એકલડું લાગે ,,રાસે રમવાને વે' લો આવજે.
તારા વિના શ્યામ મને એકલડું લાગે.(૨)

તારા વિના......

શરદ પૂનમની રાતડી હો ...હો....
ચાંદની ખીલી છે ભરી ભાતની ,તું ન આવે તો શ્યામ ,,
રાસ ન જામે શ્યામ ,,રાસે રમવાને વે'લો આવ આવ આવ કાના .....
તારા વિના શ્યામ ........

ગરબે ઘૂમતી ગોપીયું હો..સુની છે આજ ગોકુલની શેરીઓ,
ગોકુલની ગલીઓમાં ,રાસે રમવાને વે'લો આવ આવ આવ કાના........

તારા વિના શ્યામ....

સંગ સંગ રંગ છે આનંદનો હો,,રંગ કેમ જાય તારા સંગનો
પાયલ ઝણકાર સુની ,રુદિયાનો સાદ સુની,,

રાસે રમવાને વે'લો આવ આવ આવ કાના,,,,
તારા વિના શ્યામ.........

ભારતભરમાં આવેલ ગુજરાતી સમાજોની યાદી

2011-09-07T19:49:00.000+05:30

1	કોટા	શ્રી ગુજરાતી સમાજ ભવન ટ્રસ્ટ, કેનાલ રોડ, અણુવ્રત ભવન પાસે, ગુમાનપુરા, કોટા. ફોન નં. 20120
2	જયપુર	શ્રી ગુજરાતી સમાજ, મહાવીર માર્ગ, સી સ્કીમ, જયપુર. ફોન નં. 363660, 371846
3	જયપુર	(1) શ્રી ગુજરાતી સમાજ, ચાંદપોલ બજાર, જયપુર. ફોન નં. 373817 (2) શ્રી જયપુર ગુજરાતી સમાજ, સી સ્કીમ, મહાવીર માર્ગ, જય કલબની સામે. (3) જયપુર ગુજરાતી અતિથિ ગૃહ
4	અજમેર	સરદાર પટેલ અતિથિ ગૃહ, હાથી ભાટા, ગેંદાલાલ સ્ટ્રીટ, શ્રી ગુજરાતી મહામંડળ, અજમેર. ફોન નં. 22385, 21832
5	જોધપુર	શ્રી ગુજરાતી સમાજ, પરમાર ભવન, વક્તાવરમલજીનો બાગ, જોધપુર.
6	ઉદયપુર	શ્રી ગુજરાતી સમાજ, અહમદાબાદ મેઇન રોડ, રેલ્વે સ્ટેશન પાસે, અપ્સરા સિનેમાની સામે, ઉદયપુર. ફોન નં. 25870, 83595
7	આબુ રોડ	શ્રી ગુજરાતી સમાજ, સરદાર પટેલ કોલોની, અંબાજી રોડ, આબુ રોડ. ફોન નં. 2258
8	ઉજ્જૈન	શ્રી ગુજરાતી સમાજ, અનંતિકાલય, તિલક માર્ગ, ઉજ્જૈન.
9	ભોપાલ	શ્રી ગુજરાતી સમાજ, આનંદ બિહાર સ્કુલની સામે, ટી.ટી. નગર, ભોપાલ. ફોન નં. 5581379
10	ઇન્દોર	શ્રી ગુજરાતી સમાજ, મહારાણી રોડ, ઇન્દોર. ફોન નં. 37757
11	ગ્વાલીયર	શ્રી ગુજરાતી સમાજ, મેન રોડ, ગ્વાલીયર.
12	નાગપુર	(1) શ્રી ગુજરાતી નવ સમાજ, શાહપુરા જૈન દેરાસરની પાસે, ઇતવારી, નાગપુર. (2) શ્રી ગુજરાતી સમાજ, 110, રામદાસ શેઠ, નાગપુર – 10
13	મુંબઇ	શ્રી મુંબાલ ગુજરાતી સમાજ, એ-1 જીવનજોત, સેતલવાડ લાઇન, નેપીયન્સી રોડ, મુંબઇ
14	જલગાંવ	શ્રી ગુજરાતી સમાજ મિત્ર મંડળ, દાણા બજાર, પોલન પેઠે, જલગાંવ. ફોન નં. 23067, 22211
15	ધુલિયા	શ્રી ગુજરાતી સમાજ, ગ્રીન પાર્ક સ્ટેશનની સામે, ધુલિયા. ફોન નં. 20214, 20119
16	પૂના	શ્રી ગુજરાતી સમાજ, 874, રવિવાર પેઠ, પૂના.
17	આકોલા	શ્રી આકોલા ગુજરાતી સમાજ, જી.પી.ઓ. પાછળ, મેઇન રોડ, આકોલા.
18	માથેરાન	શ્રી માણિકલાલ ટેરેસ, હોટેલ રૂબી, માથેરાન (ગુજરાતી સંચાલન)
19	નાસિક	શ્રી ગુજરાતી સમાજ, પંચવટી એજ્યુકેશન સોસાયટી, નાસિક.
20	હૈદ્રાબાદ	શ્રી ગુજરાતી પ્રગતિ સમાજ, ગિરિરાજ ભવન, સુલતાન બજાર, રોયલ સિનેમા પાસે, બેન્ક સ્ટ્રીટ, હૈદ્રાબાદ. ફોન નં. 557566
21	બેંગલોર	શ્રી ગુજરાતી મિત્ર મંડળ, જે.જે. ચોકસી, દેના બેન્ક કેમ્પ, ગોવાડા રોડ, બેંગલોર.
22	ભોપાલ	શ્રી ભોપાલ ગુજરાતી સમાજ, મેઇન રોડ, ભોપાલ.
23	ચેન્નઇ (મદ્રાસ)	શ્રી ગુજરાતી મંડળ, 116-બ્રોડ-વે સાયકલ બજાર, ગુણવંતી ભવન, પ્રકાશન રોડ, ચેન્નઇ.
24	સિકન્દ્રાબાદ	શ્રી ગુજરાતી સેવા મંડળ, 1141, રાષ્ટ્રપતિ રોડ, જી-2, સિકન્દ્રાબાદ. ફોન નં. 81576, 821547
25	વિશાખાપટ્ટમ	શ્રી વિશ્રામ પર્વત, 8-1-7, બાલાજીનગર, વિશાખાપટ્ટમ
26	અમૃતસર	શ્રી ગુજરાતી સમાજ મિત્ર મંડળ, અમૃતસર.
27	ચંદીગઢ	શ્રી ગુજરાતી સમાજ, 41/18, સેક્ટર-એ, ચંદીગઢ.
28	આગ્રા	શ્રી ગુજરાતી સમાજ, કચહટી ઘાટ, બેલનગંજ, આગ્રા. ફોન નં. 3656121
29	અલ્હાબાદ	શ્રી ગુજરાતી સમાજ પ્રયાગ અતિથિ ગૃહ, મુઠી ગંજ, કરધર રોડ, ગૌતમ સિનેમા પાસે અલ્હાબાદ. ફોન નં. 607140, 607117.
30	હરિદ્વાર	(1) શ્રી હરિદ્વાર ગુજરાતી ધર્મશાળા ટ્રસ્ટ, રા.બ. જેસારામ રોડ, સ્ટેશનની પાસે, હરિદ્વાર. ફોન નં. 427153 (2) નાનજી કાળીદાસ ગુજરાતી ભવન, નિરંજન ચાવડા રોડ, ગંગા કિનારે.
31	કાનપુર	શ્રી ગુજરાતી સમાજ, 27/54, કેનાલ રોડ, પુરાણી દાલ બજાર, નવાગંજ, ચાર રસ્તા, કાનપુર. ફોન નં. 312496, 369493.
32	મથુરા	રાધેશ્યામ આશ્રમ (ગુજરાતી સમાજ), બંગાલી ઘાટ, મથુરા.
33	વારાણસી	(1) રોબેકો હાઉસ, શેખ સલીમ ફાટક, ખાન હરિબા ખુરાના, વારાણસી, ફોન નં. 63001, 52005. (2) સી.કે. 14/5, નંદબાબા સાહુ લેન, વારાણસી.
34	અયોધ્યા	શ્રી ગુજરાતી સમાજ, અયોધ્યા. ફોન નં. 61675
35	કર્ણાટક	બેંગલોર વૈણવ સમાજ (ગુજરાતી) ચેરીટેબલ ટ્રસ્ટ, 29, પ્રથમ મેન, સાગર સિનેમા પાસેની શેરીમાં, બેંગલોર. ફોન નં. 2261034
36	દિલ્હી	(1) દિલ્હી ગુજરાતી સમાજ, 2 રાજ નિવાસ માર્ગ, સીવીલ લાઇન્સ, સરદાર વલ્લભભાઇ ભવન, દિલ્હી -6. (2) ગુજરાતી ભવન, અશોકા હોટલ પાસે, ચાણક્યપુરી, દિલ્હી.
37	રામેશ્વર	ગુજરાતી ભવન, 14/16 સન્નાથ સ્ટ્રીટ, મુખ્ય મંદિર સામે, રામેશ્વર -2

બાળ સબરસ મેગેઝીન

2011-08-17T20:32:00.003+05:30

સબરસ આપ સર્વેને સતત નવું આપવા પ્રયત્નશીલ છે. બાળકોની ન્યારી દુનિયાની નિર્દોષ સફરે અમે આપને લઈ જઈએ છીએ આ બાળ ઈ- મેગેઝિન દ્વારા. આશા છે કે આપને આ મેગેઝિન ખુબ ગમે.

નીચે આપેલ લીંકને ક્લિક કરવાથી આપ મેગેઝિન ને pdf ફાઈલમાં વાંચી શક્શો.

આપ આને ડાઉનલોડ કરીને પ્રિંટ નિકાળી શકો છો .

સબરસ બાળ ઈ-મેગેઝિન

વિધવા મહિલાઓને આર્થિક સહાય યોજના

2011-08-13T20:16:00.001+05:30

રાજ્યમાં વિધવા મહિલાઓને આર્થિક સહાય માટેની અનેક યોજનાઓ ઉપલબ્ધ છે. આ યોજનાઓ થકી તેમના જીવનમાં રાહત અને સુવિધા પ્રાપ્ત થતી હોય છે. અહીં આવી યોજનાઓની માહિતી પ્રસ્તુત છે.

પુન:સ્થાપના માટેની આર્થિક સહાય

(અ) લાભ કોને મળવાપાત્ર છે.

1, અરજદાર વિધવા મહિલાની ઉંમર 18 વર્ષથી 64 વર્ષ સુધીની હોવી જોઇએ.

2, 21 વર્ષ કે તેથી વધુ ઉંમરનો પુત્ર ન હોય.

3, અરજદારની વ્યક્તિગત વાર્ષિક આવક રૂ. 24,000 થી વધુ ન હોય, તેમજ કુટુંબની વાર્ષિક આવક રૂ. 45,000 થી વધુ ન હોવી જોઇએ.

4, 21 વર્ષ કે તેથી વધુ ઉંમરનો પુત્ર હોય જે અસ્થિર મગજનો હોય અથવા 75 % થી વધુ વિકલાંગતા ધરાવતો હોય અને બિનકમાઉ હોય તો.

5, ગુજરાત રાજ્યના વતની હોવા જોઇએ.

(બ) યોજના હેઠળ મળવાપાત્ર લાભ

1, આ યોજના હેઠળ લાભાર્થીને માસિક રૂ. 500 લેખે માસિક સહાય પોસ્ટ ઓફિસ બચત ખાતા મારફતે લાભાર્થી બચત ખાતામાં જમા કરાવવામાં આવે છે.

2, લાભાર્થી પર આધારિત બાળકોને (બે બાળકોની મર્યાદામાં) બાળકદીઠ માસિક રૂ. 80 લેખે દર માસે ચુકવવામાં આવે છે.

3, યોજના હેઠળની 18 થી 40 વર્ષની વયજૂથના લાભાર્થીઓને સ્વરોજગારની તાલીમ લેવી જરૂરી છે.

4, આ યોજના હેઠળના 18 થી 40 વર્ષની વયજૂથના લાભાર્થીઓને સ્વરોજગારની તાલીમ આપી નિયમ મુજબ સાધન સહાય ચુકવવામાં આવે છે અથવા તો રોજગારી માટે લોન નિયમ મુજબ માર્જીન મનીરૂપે આપી પુન:સ્થાપિત કરવામાં આવે છે.

5, 40 વર્ષથી વધુ અને 64 વર્ષની ઉંમર સુધીની વિધવાઓને યોજના હેઠળના અન્ય નિયમોનુસાર પાત્રતા ધરાવતા હોય તો 64 વર્ષ સુધીની ઉંમર પુરી થતા વૃદ્ધ પેન્શન માટે નવી અરજી કર્યા સિવાય, પાત્રતા ધરાવતા નિરાધાર વિધવા લાભાર્થીઓના કેસો જિલ્લા સમાજ સુરક્ષા અધિકારીશ્રી જરૂરી ભલામણ સાથે સંબંધિત પ્રાંત અધિકારીશ્રીને મોકલે છે. જ્યાં પુન:ચકાસણી સિવાય વૃદ્ધ પેન્શન મંજુર થાય છે.

6, તા. 01-04-2008 થી યોજનાના લાભાર્થીઓને રાજ્ય સરકારની જૂથ વીમા યોજના હેઠળ રૂ. 1,00,000 નું વીમા કવચ ઉપલબ્ધ કરવામાં આવે છે.

(ક) અરજી કરવાની સમય મર્યાદા-પતિના મૃત્યુ થયાની તારીખથી બે વર્ષમાં અરજી કરવાની રહેશે. પરંતુ ખાસ કિસ્સામાં કલેક્ટરશ્રી બે વર્ષ બાદ કરેલી અરજી મંજુર કરી શકે છે.

(ડ) અરજીપત્રક સાથે સામેલ કરવાની માહિતી.

1, અરજીપત્રક સંબંધિત પ્રાંત કચેરી/કલેક્ટર કચેરી/જિલ્લા સમાજ સુરક્ષા અધિકારી કચેરીએથી વિના મૂલ્યે મળે છે.

2, અરજીપત્રક સાથે પતિના મરણનો દાખલો.

3, આવકનો દાખલો.

4, જમીન ધરાવતા હોય તો 7/12 નો ઉતારો.

5, અરજદારના બાળકોની ઉંમરના પુરાવા/દાખલા.

6, અસ્થિર મગજ તેમજ વિકલાંગ બિનકમાઉ પુત્ર હોય તો તેનું મેડિકલ પ્રમાણપત્ર/ વિકલાંગ ઓળખકાર્ડની ઝેરોક્ષ નકલ.

7, અરજીપત્રક ભરી જિલ્લા પ્રાંત અધિકારીની કચેરીને રજુ કરવાનું રહેશે, જે પુરાવા ચકાસી યોગ્ય જણાયે સહાય મંજૂરી આદેશ કરશે.

તાલીમ દ્વારા પુન:સ્થાપન યોજના

(અ) યોજના હેતુ :

રાજ્ય સરકારના સમાજ સુરક્ષા ખાતા હસ્તકની નિરાધાર વિધવાઓના પુન:સ્થાપન માટે આર્થિક સહાય યોજના હેઠળના 18 થી 40 ની ઉંમરના લાભાર્થીને તાલિમ આપી પુન:સ્થાપન કરવામાં સઘન પ્રયત્નો રૂપે અમલી છે.

(બ) લાભ કોને મળી શકે ?

1, 18 થી 40 વર્ષની ઉંમરના લાભાર્થીઓને યોજનાનો લાભ મળી શકશે.

2, નિરાધાર વિધવા સહાય યોજના હેઠળ સહાય મેળવતા હોવા જોઇએ.

3, ટૂંકાગાળાના સ્વરોજગારલક્ષી તાલીમ ટ્રેડ સફળતાપૂર્વક પૂર્ણ કરવાનો રહેશે.

4, સફળતાપૂર્વક તાલીમપૂર્ણ કરતા માનવ ગરિમા યોજનાના ધોરણે નિયમ મુજબ સઘન સહાય અથવા સ્વરોજગારી લોન માટે તેટલી જ રકમની માર્જીન મની આપવામાં આવશે.

5, સ્વરોજગારી માટે સાધન સહાય અથવા માર્જીન મની ઉપરાંતની ખૂટતી રકમ તાલીમ સંસ્થા મારફત બેંક લીકેજ દ્વારા પોરી પાડવામાં સઘન પ્રયત્નો કરવામાં આવશે.

વિકલાંગ – વિધવા બહેનોને અપાતી મકાન બાંધકામ સહાય

2011-08-13T20:14:00.000+05:30

રાજ્યમાં શહેરી અને ગ્રામ્ય વિસ્તારોમાં વસતા 18 થી 60 વર્ષ સુધીના વિકલાંગ વિધવા બહેનો માટેની જુદી-જુદી આવાસ યોજનાઓમાં આવાસ યુનિટ દીઠ હાલની રૂ. 40,000 ની મકાન બાંધકામ સહાય વધારીને રૂ. 54,500 કરવાનો ઉદાત્ત નિર્ણય લેવાયો છે. રાજ્ય સરકારના સામાજિક ન્યાય અને અનુસૂચિત જાતિ વિભાગ દ્વારા રાજ્યની વિકલાંગ વિધવા મહિલાઓ માટે આવાસ સહાય યોજના અન્વયે શહેરી/ગ્રામ્ય વિસ્તારમાં વિકલાંગ વિધવા બહેનો (40 ટકાથી કે તેથી વધુ વિકલાંગતા) 18 થી 60 વર્ષ સુધીની હોય તેઓને રૂ. 40,000 ની મર્યાદામાં મકાન બાંધકામ સહાય આપવામાં આવે છે. રાજ્યની જુદી જુદી 10 આવાસ યોજનાઓમાં યુનિટ કોસ્ટ એક સરખી રૂ. 54,500 રાખવા પંચાયત વિભાગે કરેલા ઠરાવ અનુસાર રાજ્ય સરકારે એવો નિર્ણય કરેલ છે કે વિકલાંગ વિધવા બહેનોને પણ મકાન બાંધકામ સહાય રૂ. 40,000 થી વધારી રૂ. 54,500 મળવા પાત્ર થશે.

શેર

2011-08-12T19:30:00.003+05:30

ભળી ગયો છું તારા શ્વાસમાં,
પણ હવે ડર છે ઉચ્છવાસનો....

*****

બેસી રહ્યા, એકબીજામાં ખોવાઈ ને,
અમે ખોવાઈ ને પણ સાથે જ રહ્યા....

*****

દરિયાના સ્પર્શને ઝંખે સંધ્યા,
સંધ્યાના સહવાસે ઝળહળે દરિયો........

અશોક

umiya mataji-sidsar

2011-08-01T18:49:00.001+05:30

સુવિચાર

2011-07-25T21:27:00.001+05:30

દરેકેદરેક વ્યક્તિને જિંદગીમાં ઘણી વખત એક સહાનુભૂતિભર્યા સાથ અને લાગણીભર્યા હૃદયની જરૂર પડતી હોય છે, જે તેને સમજી શકે.

"આપણા ગણવાથી કે ન ગણવાથી પરિસ્થિતિ બદલાઈ નથી જતી, માટે હકીકતનો સ્વીકાર કરતાં શીખવું."

આપણું પદ કે પ્રતિષ્ઠા ગમે તેટલા ગંભીર રહેવાનું શિખવાડે પણ આપણી પાસે એવા બેચાર મિત્રો તો હોવા જ જોઈએ કે જેમની સાથે ટોળાટપ્પાં કરી શકાય, ઠઠ્ઠામશ્કરી કરી શકાય.

"ટૂંકા રસ્તા કદી લાંબા હોતા નથી અને સફળતાનો કોઈ શોર્ટકટ હોતો નથી."

"ફક્ત તમારા કામને પ્રેમ કરો, કંપનીને નહીં. (કારણ કે) કંપની ક્યારે તમને પ્રેમ કરવાનું છોડી દેશે એનો કોઈ ભરોસો નથી."

"લોકો માટે તમે ત્યાં સુધી જ સારા છો, જ્યાં સુધી તમે તેમની અપેક્ષા પૂરી કરશો. એ જ રીતે લોકો તમારા માટે ત્યાં સુધી જ સારા છે, જ્યાં સુધી તમે તેમની પાસે કોઈ અપેક્ષા ન રાખો."

બે કાવ્યો

2011-07-11T21:33:00.000+05:30

વેલેન્ટાઈન ડે નો

વાયરો વાયો

આજ યુવાનો ના હૈયા માં ..

પરંતુ

મને એ નહી

સમજાતું કે

આ વાયરો

એક દિવસ

વાવાઝોડું બની

વરસે છે ....

અને

બીજે દિવસે (થી)

તો આ

વાયરો જ

ન

જોવા

મળે !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

***************

વસંતે કર્યા

વધામણા

ને

વાસંતી વાયરો

બન્યો છે મસ્તાન ,,,

જોય ગુલમ્હોર ના ફૂલો ..

ફૂલ કહે, "વાયરા ને

આજ કેમ છે આટલો મસ્તાન ??????"

વાયરા એ વળતો ઉત્તર

આપ્યો ,

" પ્રિયે ,,,આ તો વસંત છે !!!!"

-જલ્પા ગોંડલિયા

બિલોરી કાચ

2011-07-11T21:29:00.001+05:30

બિલોરી કાચ ભાઈ (૨)

અમે છીએ ભાઈ બિલોરી કાચ.

તેમાંથી જોતા મોટું દેખાય,
સાંભળો ભાઈ સાંભળો,,,
દુર ની વસ્તુ નાની દેખાય ,
દુરની વસ્તુ ઉંધી દેખાય...
બિલોરી કાચ .............

બિલોરી કાચ કોણ કોણ વાપરે?
ઘડીયાળી, હીરાઘસુ ને જ્યોતિષી..........
બિલોરી કાચ ....................

બિલોરી કાચ ક્યાં ક્યાં વપરાય?
દૂરબીન માં, ને બાયનોકયુલર માં ..
બિલોરી કાચ ................

-જલ્પા ગોંડલિયા

" કચરા પેટી "

2011-07-11T21:14:00.001+05:30

ઝરમર ઝરમર વરસાદ વરસી રહ્યો છે .. મોર વર્ષારાણીને ધોધમાર વરસવાનું કહેતો હોય તેમ દૂર દૂર થી તેના ટહુકા સંભળાઈ રહ્યા છે. ..પણ આવા વરસાદ ના વાતાવરણ માં કોઈ ગમગીન ચહેરા સાથે જોવા મળે તો કેવું લાગે ???????

મુંબઈની સડક પરના ટ્રાફિકજામની જેમ જ તે મગજમાં ચાલતા વિચારોમાંથી બહાર કેમ કરીને નિકળાશે તેની દ્વિધામાં રહી.

તેની જાણ બહાર નજીકની કોલોનીના એક બહેન તેને રસ્તાની સાઈડમાં મુકેલી કચરાપેટીની આસપાસ ચકકર ફરતા જોઈ રહ્યા હતાં. તેઓ વિચારી રહ્યા કે આવા ઝરમર વરસાદના વાતાવરણમાં કોઈપણ બહાર મઝા જ કરવા નીકળે ને? , પણ ના આ બહેન તો ????????

વહેલી સવાર થી આ બહેન બે વાર તો અહીં આંટા મારવા આવી ગયા ..કૈક જોઈને તરત ચાલ્યા જાય છે. ..ખબર નથી પડતી, શું કામ હશે તેમને ??

હવે તો જાણે વરસાદ પણ ઝરમર ઝરમર વરસીને થાકી ગયો હોય એવું લાગે છે, માટે તો તે હવે મન મૂકીને વરસવા લાગ્યો છે .અને પાછા પેલા બહેન આવ્યા, પણ તે આવા ધોધમાર વરસાદ માં, આવા સ્થળે ,,, કચરા પેટી પાસે પાછા કેમ આવ્યા હશે? ?તે જોઈ રહી........

બહેન ત્યાં તે કચરાપેટીની નજીક ગયા ને પાછા વળ્યા, ત્યાં તો .......................................................તેને અવાજ આવે છે જાણે કોઈ તેને કંઈક કહી રહ્યું છે , " ઓ ! મમ્મી તું આવી ગઈ ? ક્યાં જતી રહી હતી મને મૂકી ને ? "

બહેન પાછું ફરીને જુએ છે તો એક નાની ૭ કે ૮ વર્ષ ની બાળકી તેને જ બોલાવતી હતી ....

બહેન તેનાથી થોડા દુર ખસે છે ..ને કહે છે , "એ ય હું તારી મમ્મી નથી ,,દુર જા અહી થી .........."

પેલી નાની બાળકી તો રડતી જ હોય છે અને લાગતું હતું કે તેની સાથે સાથે આ નભ પણ રડતું હોય તેમ ધોધમાર પાણી વરસાવી રહ્યું હતું.

તે જાણે ઉપરથી બધું જોતા જોતા દુ:ખી થઇને રડતો હોય તેવું લાગે છે પણ મને તે નથી સમજાતું કે દુ:ખી કોણ છે ? હું ? નભ કે પેલી રડતી છોકરી ?

"એ મમ્મી,, કેમ બોલતી નથી? તું આવી ગઈ ને ? મને અહી મૂકીને તું ક્યાં જતી રહી હતી ? "

"અરે,,, કેટલી વાર તને કહેવું કે હું તારી મમ્મી નથી, નથી, નથી... ને આવા વરસાદ માં તું કેમ બહાર છે ?? ઘરે જતી રહે ..."

"ક્યાં જાઉ મમ્મી ? તું જ મને અહી મૂકીને ગઈ હતી , હું નાની હતી ને ત્યારે!'

અચાનક ગગન ગરજી ઉઠ્યું ,,જાણે કે તેને નાનો એટેક ના આવ્યો હોય !

"અરે , હું તારી મમ્મી નથી "

"કેમ ભૂલી ગઈ? તું જ મને અહીં આવા જ વરસતા વરસાદમાં મૂકી ગઈ હતી . મમ્મી ,તને જરાય મારી ચિંતા ના થઇ ?

મને યાદ નથી આવતું પણ હું ખૂબ જ નાની હતી , અરે મારો જન્મ થયા ને થોડાક જ કલાકો થયા હશે , હું ખૂબજ રડતી હતી તો પણ મમ્મી , તું મને અહી મૂકીને જતી રહી હતી ? "

"બેટા , હું તારી મમ્મી નથી , ચાલ તને તારા ઘરે મૂકી જાઉ.."

"તો મમ્મી , અહી કેમ મૂકી ગઈ હતી ? તને ત્યારે કોઈજ ચિંતા ના થઇ મારી ..તને એમ પણ ના થયું કે હું આટલી નાની આ કચરાપેટી માં શું કરીશ ? મારું શું થશે "

"ના ......................

ત્યાં તો પેલા બહેન કચરો ફેંકવા આવ્યા ..ને કહેવા લાગ્યા

"અરે ઓ બેન , આવા વરસાદ માં અહીંજ ભીંજાવું તમને ગમે છે ?

" "ના બેન ના ,આ તો અહીં એક નાની છોકરી ઉભી ઉભી રડતી હતી માટે ..........."

કચરો નાખીને પેલા બહેન જતા જતા બોલે છે , પાગલ લાગે છે , અહીંતો ક્યાંય કોઈજ બાળકી છે જ નહી..........

પેલા ઉભા રહેલા બહેન તો ભીંજાઈ ગયા હોય છે ,,, જુએ છે તો કોઈ જ નથી હોતું !

ચોતરફ જુએ છે , ક્યાંય કોઈ દેખાતું નથી. બહેનનું મગજ તો જાણે ચકરાવા લેવા લાગ્યું.......................

પણ હા ! તરત જ મનમાં વીજળીનો ચમકારો થાય છે.....................

આજે મને પેલી છોકરીએ મારી પોતાનીજ એક દિવસની બાળકીને અહીં તરછોડતા બચાવી ,,,પાપ કરતા અટકાવી ..કદાચ તે મારી જેમ કોઈ માઁ વડે જ ત્યજાયેલી બાળકી હોવી જોઈએ ??

- જલ્પા ગોંડલિયા

ઈ- મેગેઝીન

2011-07-10T16:48:00.003+05:30

મિત્રો, અમે આજે સબરસ ના પ્રથમ ઈ-મેગેઝીન મૂકી રહ્યા છીએ. આપ આપની કોમેન્ટ આપશો.

http://www.sabrasgujarati.com/2425/

સબરસ પદ્ય હરિફાઈ

2010-12-29T20:19:00.003+05:30

૧૨ મી ડિસેમ્બર – સબરસગુજરાતીની પ્રથમ વર્ષગાંઠ છે અને તેની ખુશાલીમાં સબરસગુજરાતી જાહેર કરે છે સબરસ પદ્ય હરિફાઈ.

પ્રિય, મિત્રો આપ સર્વેને હર્ષપૂર્વક જણાવવાનું કે સબરસગુજરાતીની સાઈટ પર યોજી રહ્યા છીએ સબરસ પદ્ય સ્પર્ધા .. આપ સર્વેને આપના મિત્રો સહિત આ હરિફાઈમાં ભાગ લેવા આમંત્રણ છે. સ્પર્ધા ડિસેમ્બર મહિનાની ૧૨ તારીખથી જાન્યુઆરીની ૨૬ તારીખ સુધી રહેશે. સબરસ પદ્ય હરિફાઈ અંર્તગત આપ કાવ્યના કોઈ પણ પ્રકાર જેવા કે ( ગીત, ગઝલ, સોનેટ, છાંદસ, અછાંદસ ,હાઈકું ,મુકતક ) વગેરે મોકલી શકો છો. સ્પર્ધાનું પરીણામ માર્ચની ૪ તારીખે રજુ કરવામાં આવશે. પદ્ય સ્પર્ધા માટેના ઈનામો નીચે મુજબ છે.
પ્રથમ ઈનામ – ૫૦૦૦ , દ્વિતીય ઈનામ – ૨૦૦૦ , પ્રોત્સાહન ઈનામ – ત્રણ ( દરેકને રૂ. ૫૦૦ )
સબરસ પદ્ય સ્પર્ધાના નિયમો નીચે મુજબ છે.
* આપની રચના સ્વરચિત હોવી જરૂરી છે.
* સ્પર્ધા માટે મોકલેલ રચના અપ્રકાશિત હોવી જોઈએ. તેમજ પ્રકાશિત કરવા આપેલ ના હોવી જોઈએ.
* કાવ્ય માટે શબ્દોની કોઈ મર્યાદા નથી.
* તમો વધારેમાં વધારે તમારી બે રચના મોકલી શકો છો.
* રચના સામાજિક માળખાને અનુંરૂપ હોવી જરૂરી છે.
*રચનાને શિર્ષક આપવું જરૂરી છે.
* રચના લખ્યાની તારીખ તથા આપનું પોસ્ટલ એડ્રેસ, ઈમેલ એડ્રેસ (જો હોય તો) તથા ફોન નંબર લખવો જરૂરી છે.
*નિર્ણાયકોનો નિર્ણય આખરી ગણાશે અને તે બાબતે કોઈ પત્ર વ્યવ્હાર કરવામાં નહી આવે.
*તમામ રચનાઓને સબરસગુજરાતીની સાઈટ પર પ્રકાશિત કરવામાં આવશે.
*ઈનામી રચનાઓ 3 મહિના સુધી બીજે ક્યાંય પ્રકાશિત કરી નહી શકાય . જાણ થયેથી ઈનામ પરત માગવામાં આવશે.
*આપની રચનાઓ આપ ઈ-મે ઈલ દ્વારા અથવા પોસ્ટ દ્વારા મોકલી શકો છો. તે માટેના એડ્રેસ નીચે મુજબ છે.

by email-
harifai@sabrasgujarati.com
post@sabrasgujarati.com
kailaashok@gmail.com આ ત્રણેય પર મોકલશો.

કુરીયર દ્વારા——
Ashok Kaila,
Somanath Enterprise,
Shreeji Complex,
Opp. Lal Baug bus stop.
Morbi-363642 , (Gujarat state).

પોસ્ટ દ્વારા –
સબરસ ફાઉંડેશન,
પોસ્ટબોક્ષ નં -83,
મોરબી મુખ્ય પોસ્ટ ઓફીસ.
મોરબી – 363641

મોબાઈલ 98257 79718.

શે’ર

2010-11-23T21:17:00.001+05:30

જીત પર હસતો રહ્યો ને હાર પર હસતો રહ્યો,

ફૂલની શૈયા ગણી અંગાર પર હસતો રહ્યો. .....જમિયત પંડ્યા

માત્ર આંસુઓ જ જોયાં છે તમે,

આંખ એની વાંચવાજેવી હતી. ...........નિનાદ અધ્યારુ

હારને માનવી કબૂલ નથી,

એટલે ઇંતેજાર રાખું છું....... કીર્તિકાંત પુરોહિત

તાજા કલમમાં એ જ કે તારા ગયા પછી,

બનતો નથી આ શહેરમાં એકે બનાવ દોસ્ત.... મુકુલ ચોક્સી

લેવા ગયો જો પ્રેમ તો વહેવાર પણ ગયો,

દર્શનની ઝંખના હતી અણસાર પણ ગયો.... મરીઝ

માર્ચ માસ ના વિજેતા

2010-04-09T19:05:00.001+05:30

માર્ચ મહિનાના માસીક હરિફાઇના વિજેતા જાહેર કરી રહ્યા છીએ. આ માસે અમારા ધંધાકીય અને સામાજીક કારણોસર સાઇટના કામકાજને પ્રાધાન્ય આપી ના શક્યા તે બદલ દિલગીર છીએ.

કવિતા વિભાગ
1) ઝુમતા અમે –રમેશ પટેલ
2) શું મોકલું –શિલ્પા પ્રજાપતિ

વાર્તા વિભાગ
1) પહેલા પ્રેમની પહેલી મુલાકાત –નિશીત જોષી

વિજેતાઓને તેમના પુરસ્કાર ભારતીય પોસ્ટ દ્વારા મોકલવામાં આવશે. અત્યાર સુધીમાં વિજેતા થયેલા તમામને પ્રમાણ પત્ર ટુંક સમયમાં મોકલવામાં આવશે.

ધારાવાહિકના સંજોગના સફળ પ્રયાસ બાદ સબરસ ગુજરાતી પર ટુંક સમયમાં બે ધારાવાહિક ચાલુ કરી રહ્યા છીએ. જેના એકના લેખીકા છે વડોદરાના શ્રીમતિ બ્રિન્દાબેન માંકડ અને બીજા લેખક છે મોરબીના ડૉ. ભાવેશભાઇ જેતપરીયા. 16 એપ્રીલથી વાર્તા માટેની મેગા હરિફાઇ આપની સામે રજુ કરી રહ્યા છીએ. વધુ વિગત આવતા અઠવાડિયે અહીં મૂકીશું. આપ સહુને અમારી નમ્ર વિનંતી છે કે આપની પાસે અપ્રકાશિત વાર્તા કે કોઇ આર્ટિકલ હોય તો અમારો સંપર્ક સાધશો. અમે આપની અપ્રકાશિત વાર્તાને સબરસ સાઇટ પર અને સારી રચનાઓને સંપાદિત કરી પુસ્તક પ્રગટ કરવાનો અમે અમારો પહેલો પ્રયાસ કરીશું.
-અશોક કૈલા

સમાપન

2010-03-23T09:13:00.006+05:30

અમે અમારી ગુજરાતી સાઇટ ચાલુ કરી હોવાથી અમે અમારો આ બ્લોગ ટુંક સમય માં બંધ કરી રહ્યા છીએ. આપે આપેલા સહકાર, સુચન બદલ અમે આપના આભારી છીએ. આવો જ સાથ અને સહકાર અમને અમારી ગુજરાતી સાઇટ સબરસગુજરાતી ને આપશો એવી આશા સાથે...... બ્લોગ થકી કોઇ પણ રચયીતા ને અન્યાય કે તેમના હક નો જાણતા કે અજાણતા ભંગ થયો હોય ત્યાં અમે આપની ક્ષમા પ્રાર્થી છીએ.

આભાર સહ

અશોક કૈલા

ચોકોલેટસ નટ્ટીસ

2010-03-22T13:01:00.006+05:30

સામગ્રી:-

બટર 2 થી 3 ટી સ્પુન
કંડેનસ્ડ મીલ્ક 200 થી 300 ગ્રામ
કોકો પાવડર 2 થી 3 ટી સ્પુન
ડ્રાયફ્રુટ... અખરોટ બદામ કાજુ અને અન્ય તમારી પસંદના
ડાર્ક ચોકલેટ 200 થી 300 ગ્રામ

રીત:-

સૌ પ્રથમ એક વાસણમા બટર લો. તે પીગળે તેટલું તેને ગરમ કરો. પછી તેમા કંડેનસ્ડ મીલ્ક ઉમેરો અને એક મીનીટ માટે તેને હલાવો. ત્યાર બાદ તેમા કોકોપાવડર મીકસ કરો. અને ત્યાં સુધી હલાવો કે સરસ સ્મુથ પેસ્ટ તૈયાર થાય. ધ્યાન રાખો કે બળી ના જાય. થોડું ઘટ્ટ મિશ્રણ બને એટલે તેને ગેસ સ્ટોવ પર થી નીચે ઉતારી લો.અને એક બાઉલ મા કાઢી લો. તેને થોડું ઠંડુ થવા દો. ત્યાં સુધીમા તમો ડ્રાયફ્રુટસ ને માઈક્રોવેવ મા રોસ્ટ(શેકી) કરી લો . હવે તૈયાર થયેલા ધટ્ટ મિશ્રણ માથી થોડું લઈને હાથમા નાનો બોલ જેવુ બનાવી વચ્ચેથી જરા અંગુઠો દબાવી પ્રેસ કરો અને તેમા એક નટસને રોલ કરી દો. એવી રીતે બધા નટસને રોલ કરી લો. હવે ડાર્ક ચોકોલટને ડબલ બોઈલર કે માઈક્રોવેવ દ્વારા મેલ્ટ(પીગળાવો)કરો. પછી રોલ કરેલા નટસને પીગળેલી ડાર્કચોકોલેટ માં ટૂથપીક દ્વારા બોળો અને તેને એક પ્લાસટિક ના શીટ પર છુટા છુટા મુકો. તે સેટ થાય ત્યા સુધી ફ્રીજમા મુકો. લો તમારા ચોકલેટસ નટીસ તૈયાર ખાવા માટે.

શ્રેયા વ્યાસ

સુવિચાર

2010-03-04T16:49:00.001+05:30

સાચવવા પડે એ સંબંધો કદી સાચા નથી હોતા,
અને જો સંબંધો સાચા હોય તો એને સાચવવા નથી પડતા

વ્યવહાર નથી બદલાતા સંજોગો બદલાય છે,માણસ નથી બદલાતા ખાલી તેમના અભિગમ બદલાય છે.

માણસને સાચા સ્વરૂપમાં ઓળખવો હોય તો તેને સતાસ્થાને બેસાડો..

જીવન માં એટલી બધી ભૂલો ના કરવી કે પેન્સિલ પેહલા જ રબર ઘસાઈ જાય !

જીવન માં ફક્ત એક સારી વ્યક્તિ નો સાથ હોય તો આખી જિંદગી જીવી શકાય છે,
પણ ક્યારેક ફક્ત એ એક સારી વ્યક્તિ ની શોધ માં આખી જિંદગી વીતી જાય છે.

દરેક માણસ પાસે એક એવું મોટું કબ્રસ્તાન હોવું જોઇએ, કે જેમાં એ પોતાના મિત્રોના દોષો દફનાવી શકે

મિત્ર એ એવી વ્યક્તિ છે કે જે તમારા હ્દય મા ગુંજ્તા ગીત ને જાણે છે
અને એ જ ગીત ને યાદ કરાવે છે જ્યારે તમે ગીત ના શબ્દો ભુલી જાઓ છો.

પુરુષને પરાજિત કરવો હોય તો એના અહમને પંપાળો અને

સ્ત્રીને પરાજિત કરવી હોય તો એની પ્રશંસા કરો !!

તમે યોગી ન થઇ શકો તો નો પ્રોબ્લેમ પણ બધાને ઉપ-યોગી જરૂર થાજો !!

દીકરો એટલે સુખડનો ટુકડો ,દીકરી એટલે કસ્તુરી . બન્નેને બરાબર સાચવી શકો તો એ
બન્ને જાતે ઘસાઇને સુવાસ ફેલાવે !!

પ્રશ્ન :: ડાહ્યા માણસની વ્યાખ્યા શું ?
જેના કાન લાંબા , આંખ મોટી અને જીભ ટૂંકી હોય એ માણસ સૌથી ડાહ્યો

પુરુષને મહાત કરી શકે એવી બે વિશેષતા સ્ત્રી ધરાવે છે
એક , એ રડી શકે છે અને બે , એ ધારે ત્યારે રડી શકે છે !!!!!

આખી જીંદગી આંકડા તમે માંડો અને છેલ્લે સરવાળો કોઈ બીજું જ કરી જાય એનું નામ નસીબ !

પ્રાચી વ્યાસ તરફથી

ફેબ્રુઆરી માસનુ પરિણામ

2010-03-01T14:55:00.001+05:30

અમે આજે ફેબ્રુઆરી માસનું પરિણામ જાહેર કરવા જઇ રહ્યા છીએ.

કવિતા/ ગઝલ વિભાગ

૧) ગ્રીષ્મ – સુરેશ જાની

૨) હશે કોઈ તારી શરારત – કાંતિ વાછાણી

વાર્તા વિભાગ

૧) સમભાવે પરખાય – પ્રેરણા પટેલ

૨) રડવુ હતુ ને સામે પિયરિયા મળ્યા (કહેવત આધારીત) – ભરતભાઇ

વિજેતાને તેના પુરસ્કારની રકમ ૮મી માર્ચના મોકલવામાં આવશે.

ટુંક સમયમાં જ આ ઉનાળુ વેકેશન માટેની ખાસ વાર્તા હરિફાઇ જાહેર કરીશુ.

વસંત

2010-02-17T09:56:00.004+05:30

વસંત પાંગરે નવ જોબન ઉમંગ આજ,

મધુરા પાંગરે દ્રુમ વેલી ઉછરંગ આજ.

વનરાજી શોભે થઈને સુહાગન આજ,

પ્રિયતમ પધારો લઈને ઉમંગ આજ.

કેસરી સાજ શોભે,લઈને ગુલાલ આજ,

ફુલડાની ફોરે ભ્રમર ગુંજે ઉમંગ આજ.

હીરા મોતીડે સેર ગુંથાવુ ગજરા આજ,

આવો તો મનોહર થાયે ઉમંગ આજ.

ધીરે ના ધરપત હૈયે હુલ્લાશ આજ,

પધારો ફાગણ ફોરે થાયે ઉમંગ આજ.

વિવેચન

પાનખર ગયા પછી વસંત નવુ જોમ, નવો ઉત્સાહ લઈ ને પ્રકૄતિમાં પાંગરી છે તે જોઇને હૈયે અનેરો ઉમંગ થતો હોય તેવુ નાયિકા અનુભવે છે, પોતાના પ્રિય પાત્ર થી દુર હોય જાણે પોતે પણ પાનખર ગયો છે અને વસંત બેઠી એવો અહેસાસ કરતી હોય તેવુ વિચારે છે, આજ ઝાડ, પાન, લતા, વેલી જાણે મધુરી લય થી ઉછ્ળતા જણાય છે, વનરાજી જાણે સુહાગન બની હોય તેવી રીતે શોભી રહી છે, પ્રકૃતિના દરેક દરેક અંગો આજ વસંતના આગમનની છડી દેતા હોય તેવું જણાય છે, પ્રિયતમ આવો અનેરો ઉમંગ લઈને પધારો વરસો પાનખરની પીડા ને આજ વસંતના વધામણા થી નવપલ્લ્વિત કરી દ્યો. આજ વસંતની સાક્ષી રુપે દેવોને પણ કેસરી વાઘા ધરાવ્યા છે ગુલાલ થી તેના પર છાંટણા કર્યા છે.

ફુલોના શણગાર થયા છે અને તેના પર ભ્રમરો કેવા ઉત્સાહ થી મીઠુ ગુંજન કરે છે, તમે આવો એવા ભાસ થી હીરા મોતીની સેરો ના ગજરા ગુંથાવુ છું પણ તેનો જોનાર આજ કોઇ હોય તો જ તેની સાર્થકતા છે, આવો તો મનોહર ઉત્સાહ કેટલો વધે તે કેવી રીતે સમજાવુ.

હવે હૈયે જે ધીરજ હતી તે પુરી થઈ ગઈ છે આપના આગમનનો જ ઉલ્લાસ આજે છે, હવે બહુ મોંઘેરા થતા પધારો ફાગણ આમ જ ઉત્સાહથી ઉજવીએ...

કાંતિ વાછાણી

ફાગણનો મલકાટ

2010-02-16T09:39:00.001+05:30

ફાગણ વ્હેંચે ફોરમ ડાળડાળ
આતો કેવા વસંતના રે વ્હાલ
હોઠ મલકે ને નયનો નખરાળ
મન મેળામાં મલક્યો મલકાટ
નથી હોળી છે દિલડાની આગ
ફૂલડે વધાવીએ પૂનમીઓ ફાગ
છે રંગીલી હોળી ઉડાડતી ગુલાલ
આવો રમીએ થઈ રાધાના કાન
કેસૂડો વધાવે હરખ વનવાટ
અંગઅંગ મલકે રતુંબલ ઉપહાર
છે ખોળો કુદરતનો ફાગી ખુશહાલ
આ છે મીલનના મસ્ત વાસંતી વ્હાલ.

રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)

સોહમ

2010-02-11T16:40:00.000+05:30

મિત્રો, ‘સોહમ’ દ્વારા હું તમારી સમક્ષ આવી રહી છું. આશા છે કે સોહમ સાથે મને પણ સ્વીકારશો. આપણા જીવનની વાતો એકદમ સરળ ભાષામાં જ્ઞાન અને માહિતી સાથે તમારી સાથે વહેંચવા આવી છું. જીવન હમેશા આપણા બધા માટે કોયડા સમાન રહ્યું છે. તેને જાણવાની કોશિશ કરીશું. આપણે શાંતિ અને હાશકારો આપણા તન-મનને તરબતર કરી શકે તેવી જ વાતો આપણે કરીશું.

ઘણીવાર આપણા મનમાં અનેક પ્રશ્નો ઉઠ્યા કરે છે કે આપણે શું છીએ ? શેના બન્યા છીએ ? આપણુ અસ્તિત્વ કેટલુ છે ? શું કરવા આ પૃથ્વી પર આવ્યા છીએ ? ક્યાં સુધી રહેશું ? પછી ક્યાં જશું ? આ માયા શું છે ? સબંધોના શા માટે ? જ્ઞાનની પ્રાપ્તિ એટલે શું ? પ્રભુ કોણ છે ? શા માટે છે ? તે હમેશા કૃપાળુ જ શા માટે હોય છે ? ભુતાવળ શું છે ? પરલોક ક્યાં આવ્યું ? સ્વર્ગ-નર્કમાં શું હોય ? તેનો અનુભવ કેવો હોય ? આવા આવા અનંત પ્રશ્નોની હારમાળા ક્યારેક આપણા દિલો – દિમાગમાં છવાઇ જતી હોય છે. છતા આપણે તો જીવ્યા જ કરતા હોઇએ છીએ કારણ કે, આપણા હાથની વાત નથી. આપણને જીવન મળ્યું છે અને તે યેનકેન પ્રકારે પણ દરેકનું જીવાય જ જતુ હોય છે. કુદરતનું એવુ જબરદસ્ત પ્લાનિંગ છે કે એ જીવાય જવાની શક્તિ આપણા હાથમાં નથી. તે અદ્રશ્ય અલૌકિક એક દૈવી-શક્તિ છે જે આ બધો દોરીસંચાર કરે છે. આ બધુ સમજવા માટે જ્ઞાનનો પ્રકાશ જોઇએ જે જ્ઞાન તમને તમારા ગુરૂ આપે છે. એક સાચા ગુરૂ આપણુ આ પંચમહાભુતનું બનેલુ શરીર ખરેખર તો એક રજકણથી વિશેષ કશું નથી.
તમે વિચારો.....
આ બ્રહ્માંડમાં અસંખ્ય ગ્રહો, તેમાથી એક પૃથ્વી, તેમાં એશિયા ખંડ, તેમા ભારત દેશ, તેમા એક રાજ્ય, તેનું એક શહેર, તેના એક મકાનમાં રહેતો એક જીવ નામે તમે, બ્રહ્માંડ પરથી જોતા એક નાના ટપકાથી વિશેષ નથી દેખાતા તમે. હજારો – અબજો રજકણો ફેલાયેલી હોય છે આપણા આસપાસના વાતાવરણમાં, તેમાથી જ પાણી, સુર્ય, અગ્નિ, માટી વિ. ભેગી થઇને એક ઝીણી રજકણ વિશેષ આપણુ આ અસ્તિત્વ નથી. છતા કેટલી બધી માયા આ શરીરની. છતા એવું કંઇક તત્વ છે આપણા શરીરમાં જે આપણને જીવંત રાખે છે. આપણા ચેતાતંત્રને, સ્નાયુતંત્રને સજીવ બનાવે છે. તે છે ‘આત્મા’ જે કોઇએ જોયો નથી. તે આપણા ખોળીયાને જીવંતતા બક્ષે છે.
હવે આ આત્મા શું છે ? તેવું પૂછો તો......
પ્રભુ, હા ! આત્મા જ આપણે જેને ભગવાન તરીકે ઓળખીએ છીએ તે તમને મંદિરો, મસ્જિદ, ચર્ચ, ગુરુદ્વાર જેવા ધાર્મિક આલયોમાં દર્શન આપે છે. તેને વિવિધ નામ તથા મુર્તિ સ્વરૂપે તમે જાણો છો. પણ તમે એ નથી જાણતા કે એ તમારી અંદર જ છે. જે તમને દેખાતો નથી. જીવ જ શિવ છે. અને તે દરેકમાં છે. દરેક મનુષ્ય, પશુ – પક્ષી, ઝાડ – પાન દરેક સ-જીવ વસ્તુમાં છે. તમે એનો અહેસાસ પળે પળે કરો છો. પણ ઓળખતા નથી. પ્રભુને જોવા માટે, મળવા માટે યાત્રાઓ કરવી, તિર્થસ્થાનોની મુલાકાતો લેવી, ધાર્મિક પ્રવચનો સાંભળવા એટલું જરૂરી નથી જેટલું તમારે તમારી અંદર, તમારી સામે આવતી દરેક વ્યક્તિની અંદર ઝાંકીને જોવાની જરૂર છે.
તમે તમારી જાતને કષ્ટ આપશો, કોઇ વ્યક્તિને ખરાબ શબ્દો બોલશો, કોઇનું દિલ દુ:ખાવશો કે છળ-કપટ કરશો, વેર ભાવના રાખશો તો તમે તમારા અંદરના જીવ (આત્મા) (પ્રભુ) ને જ દુ:ખ પહોંચાડશો. તેનાથી વિરુધ્ધ તમે હળી-મળીને રહેશો, બીજાના દુ:ખ દર્દ વહેંચી લેશો, દુ:ખીયારાની મદદ કરશો, નિરાધારને સધિયારો આપશો, કોઇની લાગાણી ન દુભાય તેનો ખ્યાલ રાખશો તો પ્રભુ તમારા ઉપર હમેશા પ્રસન્ન જ રહેશે. તમે તેને જળ-દૂધ નહી પીવડાવ્યા હોય તો પણ. અને તમે નહી માનો પણ તમારી મુશ્કેલીઓ આપોઆપ દુર થઇ જશે. તમારા રસ્તામાં આવતા અંતરાયો દુર હડસેલાઇ જશે. અનુભવ કરવા જેવો છે. પછી તો ફક્ત તમે ઇચ્છા માત્ર કરશો કે તમારા કામ તમારી જાણ બહાર વગર પ્રયત્ને આપોઆપ ગોઠવાઇને ફટાફટ થતાં જ જશે.આમા કોઇ જ અતિશયોક્તિ નથી. આ પ્રયોગનું નામ ‘શ્રધ્ધા’ છે. આ ‘શ્રધ્ધા’ પરથી એક વાર્તા યાદ આવે છે.
એકવાર એક ગામના લોકોએ વરસાદ ને રિઝવવા માટે બધાએ ભેગા થઇને પ્રાર્થના કરવાનું નક્કિ કર્યું. તના માટે તેઓ નિશ્ચિત દિવસે ગામના તળાવની પાળે એકઠા થયા, ત્યારે એક બાળક પ્રાર્થના કરવા માટે માથે ખુલ્લી છત્રી ઓઢીને આવ્યો હતો. આ તેની શ્રધ્ધા હતી કે પ્રાર્થના કરવાથી વરસાદ ચોક્કસ જ આવશે જ . તેનો પ્રાર્થનામાં લગીરે અવિશ્વાસ ન હતો. શ્રધ્ધાનું બળ ઘણુ જ પ્રબળ હોય છે. તમે તમારા જીવ રૂપી શિવ સાથે એકવાર સંવાદ સાધી લો છો તો તમારે કહેવાની, પ્રાર્થના કરવાની પણ કદાચ જરૂર ન પડે. અને તમારા કામ ઇચ્છા માત્ર કરવાથી થઇ જાય છે. પ્રયોગ 100% સફળ છે અને કરવા જેવો છે. તમે કહો છો કે અમે પ્રભુને જોયા નથી, અમને સાક્ષાત્કાર થયો નથી પણ પ્રભુ તો અવાર-નવાર તેના હોવાના પુરાવા આપ્યા જ કરે છે. ફક્ત આપણામાં જ તે સમજવાની શક્તિ નથી. મુળ વસ્તુ જ્ઞાનનો અભાવ છે. જ્ઞાન હોય ત્યાં અજવાળું થવાનું જ છે. આપણા વિદ્વાન ગુરૂઓ અને સંતો આપણા માટે આ અમુલ્ય વારસો છોડીને ગયા જ છે. ફક્ત આપણે તેને ગ્રહણ કરતા અને પચાવતા શીખવાનું છે.

મધર ટેરેસાએ દુ:ખી અને દર્દથી પીડાતા માનવીમાં પ્રભુને જોયા અને તન મન ધનથી સેવા કરીને પ્રભુ પ્રિય બન્યા. તેઓ જ ખરા સંત છે. પૂજ્ય શ્રી શ્રી રવિશંકર મહારાજ કહે છે કે તમો ખુદ એક પ્રેમનું દિવ્ય સ્વરૂપ માત્ર છો. તમારો અણુ એ અણુ પ્રેમની અનુભુતીથી બનેલો છે. તમે ખુદ જ પ્રભુ સ્વરૂપ છો. પ્રેમ આપો, પ્રેમ મેળવો, પ્રેમ કરો ખુદ પોતાની જાતને પ્રેમ કરો, પોતાનામાં શ્રધ્ધા અને વિશ્વાસ રાખો, તમો ખુદ પ્રભુ સ્વરૂપ, આત્મ સ્વરૂપ, આનંદ સ્વરૂપ અનુભુતી છો. તેનો અહેસાસ કરો, આદર કરો. બીજામાં વિશ્વાસ રાખો, તેનો આદર કરો. હમેશા હાસ્યના ફુલડાઓથી દરેકનું સ્વાગત કરો, ઉત્સવ કરો. પ્રભુ રૂપ એક રૂપ બનીને જીવો. જીવન ખુબસુરત છે. તેને સરળ રીતે વહેવા દો. આપણા હાથમાં કશું જ નથી. આ પૃથ્વી પર જનમ્યા તે પહેલાથી બધુ પ્લાનિંગ ગોઠવાઇ ગયેલું છે. આપણે જ્યોતિષ જોઇને ભવિષ્ય બદલી શકવાના નથી. ફક્ત થોડું જાણી શક્વાના છીએ. જે થવાનું છે તે કોઇપણ રીતે થવાનું જ છે. તેને રોકી શકાય જ નહી. વિધાતાના લેખ લખાઇ ગયેલા છે. આ આખી દુનિયા એક જબરદસ્ત પ્લાનિંગ સાથે જ ચાલી રહી છે. તેમાં કોઇની મીનમેખ ચાલી જ ન શકે. કદાચ સાયન્સની પણ નહી. લોહી બનાવવાનું ગજુ હજી 21 મી સદીમાં પણ વૈજ્ઞાનિકો માટે અશક્ય જ છે.

પ્રાચી વ્યાસ

વાસ્તવિક્તા

2010-02-11T16:34:00.001+05:30

અમારી વચ્ચે જ્યારે તેઓ વસતા હતા ત્યારે અમને એમના તેજસ્વી જીવનનો ખ્યાલ આવ્યો ન હતો, પણ જ્યારે તેમણે પોતાના મુકામ ઉપાડવો શરૂ કર્યો ત્યારે અમને લાગવા માંડ્યું કે અમારી આસપાસ અંધકાર ફેલાતો જાય છે. દીપકના તેજનું મહત્વ હવે અમને સમજાવા લાગ્યું એમને જાળવી રાખવા માટે અમે દોડાદોડી શરૂ કરી. અમારામાંનો એક બોલી ઉઠ્યો : “હું હમણાં ને હમણાં જોઇએ એટલું રૂ લઇ આવું છું.”
બીજાએ કહ્યું : “હું ઘી લેવા દોડું છું.”
આવી રીતે અમે લોકો ચારે દિશામાં દોડ્યા અને બધી સામગ્રી લઇને આવી પહોંચ્યા. ત્યારે દિપકે મીઠી વાણી ઉચ્ચારતાં કહ્યું :
“મારા તમને છેલ્લા પ્રણામ છે. અંત સમયે તમે જે ભાવના દર્શાવી છે એ માટે આભાર માનું છું. જીવનની આ છેલ્લી પળોમાં તમને એટલું જ કહેવાનું છે કે ખોટા ગભરાટને લીધે તમે એવી દોડાદોડી કરી મૂકો છો કે જે કરવાનું છે તે તમે ભૂલી જાઓ છો. બીજ રોપાયાં નથી અને પાક ઉતારવાની સામગ્રી લાવો છો, દેહ સામે જોતા નથી અને શણગારવાનાં સાધનો ઉભાં કરો છો અને પ્રભુની વાણી સાંભળવાને બદલે મંદિરના ઘંટારવમાં તલ્લીન બની જાઓ છો. પરીણામે તમારી મહેનત પાણીમાં જાય છે.”
આટલું કહીને દિપકે પોતાની જ્યોત સંકેલવા માંડી. અમે એને જલતી રાખવા માટે અમારી સામગ્રીનો ઉપયોગ કરવા માંડ્યો પણ કંઇ શુભ પરિણામ આવ્યું નહીં.
કારણ કોડિયું જ તૂટી ગયું હતું !

-વજુ કોટક

ઉમિયા પરિવારમાંથી

ધીરજ

2010-02-11T16:32:00.000+05:30

ચીનના લુકાસ પ્રાંતની આ વાત છે. ત્યાં એક એવું કુટુંબ રહેતું હતું કે જે લગાતાર નવ પેઢી સુધી એમની પરિણીત પુત્રીઓ સીવાય એ પરિવારનો એકેય સભ્ય કુટુંબથી છૂટો પડ્યો નહોતો.
આ સુખી સંયુક્ત પરિવારના આવા સુમેળની વાત એક દિવસ ચીનના શહેનશાહ પાસે પહોંચી. એ શહેનશાહે આવડા મોટા કુટુંબનું રહસ્ય જાણવા પોતાના પ્રતિનિધિને એ પરિવારના વડીલ પાસે મોકલ્યો.
પરિવારના એ શાણા વડીલે પોતાના હાથમાં પીછી લઇ એક મોટા કાગળમાં ઘણું ઘણું લખી એનો વીંટો પેલા પ્રતિનિધિને શહેનશાહને આપવા માટે સોંપ્યો.
ચીનના એ શહેનશાહે સંદેશાનો વીંટો ખોલ્યો ત્યારે એમાં એકનો એક શબ્દ અનેક વાર લખેલો હતો અને એ શબ્દ હતો:
ધીરજ....
ચીનની ઓર એક વાત. ત્યાં થતા એક પ્રકારના વાંસને ચાર વર્ષ સુધી ખાતર-પાણી આપવા છતાં કશું જ નીપજતું નથી. જો કે એ પછી પાંચમાં વર્ષે માત્ર છ અઠવાડિયામાં જ એનો નેવું ફૂટ જેટલો વિકાસ થાય છે. સવાલ એ છે કે આ વાંસનું વૃક્ષ છ અઠવાડિયામાં ઉગ્યું કે એના મૂળીયાંએ જમીનમાં ફેલાવા માટે જે પાંચ વર્ષ લીધાં એનું પરિણામ હતું ? પાંચ વર્ષ સુધી ખાતર- પાણી આપ્યા ન હોત તો વૃક્ષ નષ્ટ થઇ જાત, બીજા શબ્દોમાં કહો તો વિકાસ માટે ધીરજ ધરવી જરૂરી છે.
હિમાલયનું આરોહણ કરનારા કદી પહેલી જ વારમાં માઉન્ટ એવરેસ્ટ ચડી શક્તા નથી. બે- ચાર વાર નિષ્ફળ થવા છતાં એ પોતાના ધ્યેયને ધીરજપૂર્વક વળગી રહ્યા ત્યારે જ આવી અપ્રતિમ સિદ્ધિ પામી શક્યા છે.
ધીરજ એટલે મુલતવીપણું નહીં, ગણતરીપૂર્વક પોતાની ગતી ચાલુ રાખવાનું નામ ધીરજ. સસલું અને કાચબાની પ્રખ્યાત વાર્તામાં સસલું નિરંતર કામને ઠેલ્યા કરનારાઓનું પ્રતીક છે, જ્યારે કાચબો ધીરજપૂર્વક પણ મક્કમ ગતીએ પોતાની મંજિલ ભણી આગળ ધપીને ધ્યેય સિદ્ધ કરનારા લોકોનું પ્રતીક છે.

ચિત્રલેખા માંથી

કાશ ! સહુમાં આવું ઓજ પ્રગટે

2010-02-11T16:28:00.001+05:30

એકકાળે રાધનપુર વિસ્તાર દુકાળના ઓછાયા નીચે હતો અને પૂરું અનાજ મળતું ન હતું ત્યારે જનસાધારણને દર અઠવાડિયે મફત ગોળ આપવામાં આવતો.
પંચાસર ગામમાં ધૂળી નામની કોળી બાઇ સાધારણ સ્થિતિની હોવા છતા, તે બાઇ કોઇ દિવસ મફત ગોળ ન લેતી. પણ તેનાથી સારી સ્થિતિના લોકો મફતમાં ગોળ લઇ જતાં.
થોડા સમય પહેલાં આ બાઇનો પતિ મરી ગયો અને દીકરો પણ મરી ગયો. તેની જમીન ખેડનારું કોઇ રહ્યું નહીં. તેથી તેણે બળદ વેચી નાખ્યો. તેના જે પૈસા આવ્યા તે એક ગૃહસ્થને આપી કહ્યું કે, ‘મરનારનું ભલું થાય તેવા કામમાં રૂપિયા વાપરજો’.
પેલા ગૃહસ્થે ગામમાં કૂવો ખોદાવ્યો. ત્યાં ભાગ્યે જ મીઠું પાણી નીકળતું પણ પ્રભુકૃપાએ આ કૂવામાં મીઠું પાણી નીકળ્યું.
તેણે જમીન વેચી જે પૈસા આવ્યા તે કૂતરાને રોટલા ખાવા તથા પરબડીમાં આપી દીધા. થોડા રૂપિયા બચ્યા તેમાંથી ગામમાં રામજી મંદિરમાં ભગવાનને માટે ચાંદીનો મુગટ કરાવ્યો અને ગામમા એક પરબ પણ મંડાવી.
રવિશંકર મહારાજને એ બાઇને મળવાનું થયું ત્યારે તેમણે બાઇને પૂછ્યું, “બેન તમે બળદ કેમ વેચી નાખ્યા !”
“મા’રાજ એ તો એમના (બાઇના ધણીના) હતા ને-તે મારાથી કેમ લેવાય ?”
“પણ જમીન તો દીકરીને આલવી’તીને”. મા’રાજે કહ્યું, “દીકરીને શું કામ આપું ? એ એનું નસીબ લઇને નથી આવી ?”
ધૂળીના શબ્દે શબ્દે તેજ ટપકતું હતું.
મા’રાજે આગળ પૂછ્યું, “પણ બેન તમે ગોળ કેમ નથી લેતા ?”
“મા’રાજ બધી મિલ્કત ધર્માદા કરી દીધી. તો હવે મારાથી ધર્માદાનું શી રીતે લેવાય ?”
“પણ ચણા લો છો ?” “હા, ચણા વેચાતા મળે છે તેથી બે આનાના લઉં છું” “પણ ગોળ લેતા હો તો ?” “ગોળ વેચાતો મળતો નથી. તે તો મફતમાં અપાય છે તેથી મારાથી તે શી રીતે લેવાય ? પણ તે વેચાતો મળશે તો લઇશ.”
બાઇની તેજસ્વી વાણી સાંભળી મહારાજને આશ્ચર્ય થયું કે આ પછાત કોમની અભણ શ્રમજીવી બાઇમાં આ સમર્પણની ભાવના અને ઓજ ક્યાંથી પ્રગટ્યું ?
પોતાની જાતને ઉચ્ચ ગણાવતા અને શિક્ષિત ખાનદાની, સંસ્કારી સમજતાં રાષ્ટ્રનું નેતૃત્વ સંભાળનારા, સાંસદો, ધારાસભ્યો, પ્રધાનો, મંત્રીઓ-બધાને પૂછવાનું મન થાય કે તમારામાં-આપણામાં બધામાં આવું મફતનું ન લેવાનું ઓજ છે ખરું ? તો શા ને આપણે પોતાની જાતને ઉંચ વર્ણના-સંસ્કારી અને શિક્ષિત ગણાવીએ છીએ ? નથી લાગતું કે આ ધૂળી પાસેથી આપણે બધાએ પ્રેરણા લેવા જેવું છે ? જો તેની પાસેથી બધા પ્રેરણા લે તો રાષ્ટ્રની જે બરબાદી થઇ છે તમાંથી નિશ્ચિતરૂપે રાષ્ટ્ર બહાર નીકળશે.
રવિશંકર મહારાજ માટે એક સમસ્યા હતી કે આ બાઇને આવી પ્રેરણા ક્યાંથી મળી ? અને તેનો જવાબ તેમણે મેળવ્યો. બાઇને પોતાની મહેનતમાંથી – મારા પસીનાની કમાણીનું જ હું ખાઇશ – મફતનું હું લઇશ નહીં એ ભાવનાથી આ પ્રેરણા મળી હશે. તેનું જે ઓજ હતું તે તેના શરીર શ્રમમાંથી, જીવવાની નિષ્ઠામાંથી નિર્માણ થયું હતું.

-પરમાનંદ ગાંધી

સરગમ 15 માંથી

નરેન્દ્ર છે આ મોદી

2010-02-09T11:00:00.002+05:30

પડેલા એ તમાચાની ગુંજનો નાદ છે આ મોદી,

”ઘાયલ” એ પીડા એ કળતર નો સાદ છે આ મોદી,

પંજાના એ ખેલનો મહારથી છે આ મોદી,

મેળવે તો મહેફિલ, વિફરે તો પ્રતિસાદ છે આ મોદી,

છાતી ફૂલે છે ગદગદ સોણેલી આ માઁ ભોમની,

જય જય ગરવી ગુજરાત તણો આ નાદ છે આ મોદી,

જાંબાઝ છે એ વિપરીત દશાઓને હાંક દે,

તેથી તો લોક લાગણીઓ સંગાથ છે આ મોદી,

બિડું ઉઠાવી જંપે જઇ પહોંચે એ શિખર પર,

કસબીઓનો એ કસબી ને કસદાર છે આ મોદી,

ફૂંકે તો સાત સુરોનો સંગમ છે વાંસળી સમ,

ફૂકાય તો વાવંટોળનો આગાઝ છે આ મોદી,

તેજોલય થી લિપ્ત છે એ નરેન્દ્ર છે આ મોદી,

પ્રખર છે એનું તેજ ને તોખાર છે આ મોદી,

સહકાર છે, વહેવાર છે, તહેવાર છે આ મોદી,

ગુજરાતની અસ્મિતાનો રખેવાળ છે આ મોદી,

ઉગતા આ સૂરજને સર્વે, નતમસ્તક થઇ વધાવો,

ભારતના સુવર્ણ ભવિષ્યનો સરતાજ છે આ મોદી.

અમિત પંડ્યા "ઘાયલ બિજો"

અમિત પંડ્યાની બીજી રચના વાંચવા સબરસ ગુજરાતી ની મુલાકાત લો.

નિશિત જોશી ની રચનાઓ

2010-02-09T10:57:00.002+05:30

કહે છે હવે શરૂ થશે પ્રલય
કહુ છું હુ અત્યારે જ શરૂ છે પ્રલય
માતાઓમા નથી રહી માતૄત્વની ભાવના
બાળકોમા નથી રહી આદરની ભાવના
બની છે એકલા રહેવાની ભાવના
ઘર કરી ગયી છે તરછોડવાની ભાવના
શું આને નહી કહો પ્રલય ?
નથી કોઇ મર્યાદા છોકરાઓ કે છોકરીઓમા
છાશવારે લુટાય છે શીલો નામે પ્રેમમા
પહેરી એવા તે પહેરવેશ હોમે છે ઘી હોમમા
રહી નથી કોઇ આમન્યા હવે નામે તરક્કીમા
શુ આને નહી કહો પ્રલય ?
સમાજનુ થતુ જાય છે બિભત્સ સ્વરૂપ આજે
બની રહી છે વર્ણશંકર પ્રજા સમાજમા આજે
ધર્મના નામે લુટાય રહી છે પ્રજા બધે આજે
મુખમા રામ બગલમા છુરી છે બધામા આજે
શું આને નહી કહો પ્રલય ?
હીમાલય ઓગળે છે જંગલો કપાય છે
ભુકંપો આવે છે સુનામી આઇલા પણ આવે છે
કોઇપણ પ્રકારે સંહાર માનવી નો જ થાય છે
પતન ભૌતીક, સામાજીક, આર્થીક, માનસીક, થાય છે
શું આને નહી કહો પ્રલય ?
આ જ છે ને પ્રલય
તો શરૂ જ છે ને પ્રલય......?

(આ રચના સબરસ હરિફાઇમા સામેલ હતી વધુ રચના માટે સબરસ ગુજરાતી ની મુલાકાત લો)

નીશીત જોશી

જાન્યુઆરી માસના વિજેતા

2010-01-31T21:16:00.002+05:30

કવિતા/ ગઝલ વિભાગની પ્રથમ બે રચનાઃ
૧) પ્રતીક્ષા તમારી હવાને મળી ગઇ...... કાંતિ વાછાણી
૨) મ્હેકતુ ગુજરાત.......... રમેશ પટેલ
વાર્તા વિભાગની એક રચના ને અમારી પેનલ દ્વારા સ્વિકારવામાં આવી છે.
૧) ગાંડી..... નંદકિશોર વૈષ્ણવ
આપ સૌને અમારા અભિનંદન.....
આવેલ તમામ યોગ્ય રચનાઓને સબરસ ગુજરાતી પર સત્વરે પ્રકાશિત કરીશું.

વાનગી

2010-01-26T14:49:00.004+05:30

શિંગોળાની ખાંડવી
સામગ્રી :
400 ગ્રામ શિંગોળાનો લોટ,
ત્રણ વાટકી છાશ,
દોઢ વાટકી કોપરાનું ખમણ,
મીઠું પ્રમાણસર,
રાઇ 1 ચમચી,
હિંગ ચપટી,
વાટેલા આદુ મરચા 1 ચમચી,
જીરુ 1 ચમચી,
1 ઝુડી કોથમીર.

રીત :

એક જાડા તપેલામાં શિંગોળાનો લોટ લેવો. તેમા છાશ અને મીઠું નાખીને ખીરુ બનાવીને તેને ગરમ કરવા મુકવું. ખીરાને સતત હલાવતા રહેવું. લોટ બફાઇ જાય અને લચકા પડતો થાય તથા તપેલાની કીનારી છોડે ત્યારે તેમાં આદુ મરચા નાખવા, પછી તેને પાટલા ઉપર કે થાળીમાં તેલ લગાવીને સપાટ પાથરી દેવું પછી કાપા પાડીને તેના રોલ બનાવી લેવા. ત્યારબાદ કડાઇમાં તેલ ગરમ કરી તેમાં રાઇ, જીરા અને લીમડાનો વઘાર કરીને ખાંડવી ઉપર રેડવું. પછી તેના પર સમારેલી કોથમીર તથા કોપરાનું ખમણ ભભરાવવું. ગરમા-ગરમ પીરસવી.

પ્રાચી વ્યાસ

આકાશમંડળ અને રાશી

2010-01-19T14:51:00.003+05:30

આકાશ મંડળને ૧૨ ભાગમાં વહેચવામાં આવ્યું છે. આ ૧૨ ભાગને આપણે રાશિ તરીકે પણ ઓળખીએ છીએ. આકાશ મંડળના ૧૨ ભાગ કરતાં પ્રત્યેક ભાગ ૩૦ અંશનો બનશે, કેમ કે ૩૬૦ અંશનો આકાશનો ગોળો કલ્પો તો તેના ૧૨ ભાગ બનાવતાં પ્રત્યેક ભાગ ૩૦ અંશનો બનશે. આમ દરેક રાશિ ૩૦ અંશની બની એ યાદ રાખો.આવો આપણે આ રાશિઓને નામથી ઓળખીએ. દરેક રાશિનો જ્યોતિષશાસ્ત્રમાં નિયત ક્રમ છે અને આ રાશિ આગળ ઉપર પોતાના ક્રમથી (નંબરથી) ઓળખાશે એ પણ યાદ રાખો. જેમ કે મેષ રાશિનો ક્રમ ૧ છે તો જ્યારે પણ કુંડળીમાં ૧ લખેલો હોય ત્યારે ત્યાં મેષ રાશિ હશે એમ માનવું. હવે આગળ રાશિ તથા તેનો ક્રમ જોઈએ.

ક્રમ ...........રાશિ
૧ ............. મેષ
૨ ............. વૃષભ
૩ ............. મિથુન
૪ ............ કર્ક
૫ ............ સિંહ
૬ ............. કન્યા
૭ ............. તુલા
૮ ............. વૃસ્ચિક
૯ ............. ધનુ
૧૦............. મકર
૧૧............. કુંભ
૧૨............. મિન

ગિરીશ જોશી

નોંધ:
જ્યોતિષ વિશે વધુ વાંચવા માટે અમારી સાઇટ સબરસ ગુજરાતી ની મુલાકાત લો.

સંકલ્પ

2010-01-11T10:01:00.003+05:30

કાલે મોરબીમાં પાટીદાર સમાજનું સ્નેહમિલન હતું તેમાં ભાણદેવજીએ સાત સંકલ્પ લેવડાવ્યા તેને હું અહિંયા રજુ કરું છુ. જે આપણા સમાજ માટે ઘણા ઉપયોગી છે.

અમે અમારા પરિવાર દિઠ દર વર્ષે એક વૃક્ષ ઉછેરશું.

પાણી અને વીજળી નો ઉપયોગ કરકસરથી કરીશું.

અમે જરૂરીયાત મંદની તન મન અને ધનથી યથાશક્તિ મદદ કરીશું.

અમે ભૃણ હત્યા કરીશું નહી અને થતી હશે તેને અટકાવીશું.

અમે દિકરા-દિકરી ને સમાન ગણી પુર્ણ કેળવણી આપીશું.

અમે અમારી આજુબાજુનાં વિસ્તારોને સ્વચ્છ રાખી, સ્વચ્છતાનાં આગ્રહી બનીશું.

અમે વ્યસન મુક્ત થશું અને વ્યસન મુક્ત સમાજની રચના કરીશું.

અશોક કૈલા

પિનટ બટર બિસ્કિટ

2009-12-18T13:03:00.002+05:30

સામગ્રી
ઈંડા – ૧
બટર – ૧ કપ
પિનટ બટર – ૧/૨ કપ
સાકર – ૧ કપ
ગોળ – ૧/૨ કપ
મેંદો – ૧ ૧/૨કપ
સોડા – ૧/૪ ટેંબલ સ્પુન
રીત
એક બાઉલ માં ઈંડું બટર પિનટ બટર સાકર ગોળ વિં. ને બરાબર મિક્સ કરો. પછી તેમા મેંદો અને સોડા ને સારી રીને ભેળવો અને તેની કણક બાંધો. પછી તેના ગોળા કરીને રોટલાની જેમ વણૉ. અને તેને બિસ્કિટના કટરથી ગોળ કાપો. તેની કિનારી ઉપર કાંટાથી કાંણા પાડો. હવે બિસ્કીટને પહેલાથી ગરમ કરેલા ઓવન મા ૧૦ – ૧૫ મિનીટ માટે ૧૭૦ ડીગ્રીના તાપમાને બેક કરો.

બિસ્કીટ ને ઠંડા થવા દો અને હવાચુસ્ત ડબ્બા માં ભરી દો.

બ્રિન્દાબેન માંકડ તરફથી

પેલે પાર

2009-12-15T17:21:00.001+05:30

મારા મનની આ પાર,

તારા મનની પેલી પાર,

મારું મન દુનિયાની અલગ પાર,

જાણે સાતમાં આસમાનની પેલી પાર,

વચ્ચે હું આ દુનિયાની પણ,

જાણે આ દુનિયાની હું પેલે પાર,

અવાજ, ભાષા, સંકેતની પાર

છત્તા આ દુનિયાની પેલે પાર,

રહેવું નથી આ ભીડની પાસ,

મારેતો જાવું છે સાત સમંદરની પેલે પાર...

બ્રિન્દાબેન માંકડ

માસિક હરીફાઈ

2009-12-11T18:36:00.013+05:30

મિત્રો,

આપ સૌનું સબરસ પર હાર્દિક સ્વાગત છે. સહર્ષ આનંદસહ જણાવીએ કે હવે સબરસ બ્લોગ, સબરસ ગુજરાતી નામ ની સાઈટ નું નવું સ્વરૂપ ધારણ કરી રહ્યો છે ત્યારે ................... ગુજરાતી ભાષાના પ્રસાર અને પ્રચાર માટે માસિક હરીફાઈનું આયોજન કરવામા આવ્યું છે. ખાસ નવોદીતોને પ્રોત્સાહન આપવાના ઉદ્દેશ સાથે આપની સમક્ષ રજુ થયેલ આ સબરસ હરીફાઈ આપ સર્વે ને પસંદ પડશે તેવી આશા. આ હરીફાઈ જાન્યુઆરી મહિનાથી શરુ થાય છે.

આપ સૌ આપની પોતાની રચના પોષ્ટ કરીને ઇનામ જીતી શકો છો. હાલ પુરતી આ હરીફાઇ બે વિભાગમાં રાખવામાં આવી છે અને આગળ જતા તેમાં બીજા વિભાગો ઉમેરવાનો વિચાર છે.

૧) કવિતા/ગઝલ/ સોનેટ/મુક્તક/ગીત અને ૨) નવલિકા/વાર્તા / નિબંધ/કહેવત ને અનુલક્ષી ને લખાણ/ પ્રવાસ વર્ણન/હાસ્ય કથા.

આ બે વિભાગોમાં પ્રત્યેકમાં પ્રથમ ઇનામ તરિકે રૂ. ૫૦૦, દ્રીતિય ઇનામ રૂ. ૨૫૦ આપવામાં આવશે.

આ સ્પર્ધા ના નિયમોઃ

૧) રચના સ્વરચિત હોવી જોઇએ.

૨) એક કરતા વધુ રચના પોસ્ટ કરી ભાગ લઇ શકો છો.

૩) આ હરીફાઇ ફક્ત ગુજરાતી ભાષા માટે જ છે અને બિન વ્યવસાયીક છે.

૪) તમે તમારી રચનાનાં અંત માં તમારૂ પુરુ નામ સરનામુ અને રચના લખ્યા ની તારીખ અવશ્ય લખવી.

૫) રચના આ અગાઉ ક્યાંય પ્રસિધ્ધ થઇ ના હોવી જોઇએ.

૬) તમારી રચના દર માસની ૧૫ તારીખ સુધી માં અમને ઈ-મેઈલ (harifai@sabrasgujarati.com) કે પોસ્ટ દ્વારા મોકલી આપવી. પોસ્ટ માટે નું સરનામું:

સબરસ ફાઉન્ડેશન,

પોસ્ટ બોક્ષ નં. ૮૩ ,

મોરબી મુખ્ય પોસ્ટ ઓફીસ,

મોરબી-૩૬૩ ૬૪૧.

( પોસ્ટ થી મોકલો તો ફૂલ સ્કેપ સાઈઝના પેપર પર એક બાજુ એ સુવાચ્ય અક્ષરો એ લખવું અને ઈ-મેઈલ થી મોકલો તો ઈન્ડીક ફોન્ટ્સ માં મોકલવું. pdf /jpg માં નહિ.)

૭) દર માસની આખરી તારીખે અહી વિજેતા ના નામ જાહેર કરવામાં આવશે.

૮) અહી પોસ્ટ કરેલ બધી યોગ્ય રચના સબરસ ગુજરાતી પર મુકવામાં આવશે.

૯) કોઇ જાતનો પત્રવ્યવહાર નહી કરવામાં આવે....

નોંધઃ વાર્તા માટે ઓછામાં ઓછા ૨૦૦૦ શબ્દો અને નિબંધ/કહેવતો માટે ઓછામાં ઓછા ૫૦૦ શબ્દો હોવા જોઇએ..

વધુ વિગત માટે આપ અહીં ૯૮૨૫૭ ૭૯૭૧૮ સંપર્ક કરી શકો છો.

સોનેરી સુવાક્યો

2009-12-07T12:03:00.002+05:30

હું કંઇક છુ એવો અહંકાર કરશો નહિ ....... પાછળ થી પસ્તાવું પડશે.

ગુલાબ અને દાન ની સુગંધ ચોમેર ફેલાતી રહે છે.

નમ્રતા એવી માસ્ટર કી છે જે કોઈપણ દ્વાર નું તાળું ખોલી શકે છે.

હાથ એટલા માટે છે તમે સદા બીજા ને આપી શકો.

સત્કાર્યો સંપતિથી મુલ્યવાન છે.

સમય, વાણી અને પાણી નો સદુપયોગ કરો.

જેની દોસ્તી તમને અપંગ ના બનાવે પણ પાંખ આપે તે તમારો ખરો મિત્ર.

સુખી થવાના બે રસ્તા: એક તમારી જરૂરિયાત ઘટાડો અને બે તમારી આવક વધારો.

દુ:ખ આવે ત્યારે આનંદમાં રહો અને સુખ આવે ત્યારે આનંદ ને કાબુ માં રાખો.

દાળ ઢોકળી - સ્વાદિષ્ઠ ગુજરાતી વાનગી

2009-12-03T21:00:00.006+05:30

સામગ્રી :

૨૫૦ ગ્રામ તુવર-દાળ
૨૦૦ ગ્રામ ઘઉંનો લોટ
૨ ચમચી હળદર
૨ ચમચી લાલ મરચું
૧ ચમચી અજમો
૩-૪ લવિંગ
૨-૩ તજ
૧ ચમચી રાઈ
૧૦-૧૫ મીઠા લીમડાના પત્તા
૨ લીલા મરચા (ટુકડા કરેલા)
ચપટી હિંગ
૧/૨ ચમચી આંબલીની પેસ્ટ
૨૫ ગ્રામ કાજુ
૫૦ ગ્રામ સિંગદાણા
૧/૨ ચમચી ગરમ મસાલો
૧ ચમચી ટામેટાની પેસ્ટ
૩ ચમચી તેલ
૧ ચમચી ઘી
સ્વાદ અનુસાર મીઠું

પદ્ધતિ :

થાળીમાં ઘઉંનો લોટ લઇને તેમાં પાણી ઉમેરો. હવે તેમાં હળદર, લાલમરચું અને અજમાની એક એક ચમચી નાખો, અને સ્વાદઅનુસાર મીઠું ઉમેરો. હવે બધાને બરાબર ગુંદી લો. ૧ ચમચી તેલ નાખીને લોટને ફરીથી ગુંદો. રોટલી વણીને ઈચ્છા મુજબ ઢોકળીના ટુકડા કાપી લો. હવે તુવર-દાળને ચોક્ખા પાણીથી ધોઈને પ્રેશર કુકરમાં ૧૦ મિનીટ સુધી બાફો. ૧૫ મિનીટ સુધી ઠરવા દો. તુવર-દાળનેપ્રેશર-કુકર માંથી કાઢી લો. હવે તપેલીમાં ૨ ચમચી તેલ અને ૧ ચમચી ઘીને ગરમ કરો. ઉકાળેલા તેલ/ઘીમાં લવિંગ, તજઅને રાઈ નો વઘાર કરો. વઘારમાં મીઠા લીમડાના પાન, લીલામરચાંના ટુકડા અને ચપટી હિંગ નાખો. હવે તેમાં બાફેલી તુવર-દાળઉમેરો. હવે તેમાં આંબલી, કાજુના ટુકડા, સિંગદાણા, ગરમ મસાલો અને ૧ ચમચી લાલ મરચું નાખો, બરાબર હલાવીને મિક્ષ કરો. હવે એમાં ટામેટાની પેસ્ટ, ૧ચમચી હળદર,મીઠું અને ૨ કપ પાણી ઉમેરો. બરાબર ઉકળવા દો. કાપેલા ઢોકળીના ટુકડાને ઉકળતી દાળ માં એક પછી એક ઉમેરો. ૧૦ મિનીટ ઉકળવા દો. ગરમા ગરમ પીરસો અને સ્વાદિષ્ટ બનાવવા ઉપરથી ઘી નાખો.

પ્રાચી વ્યાસ

મુક્તક

2009-12-02T16:31:00.000+05:30

શેરડીનો લઇ ખટારો શહેર બાજુ જાય છે?

ત્યાં તો ધમધોકાર કેવળ સેકરીન વેચાય છે

આંખમાંથી પંખી ખંખેર્યા પછી કરજે પ્રવેશ

એક ટહુકાથી નગર આખું પ્રદુષિત થાય છે

રમેશ પારેખ

મુક્તક

2009-12-02T16:29:00.001+05:30

ચલો જેલ તોળી નીકળી એ , હે કેદી

કે ગુલમ્હોર માંથી ડસે છે સફેદી

વધેરાય હર જીવતી ક્ષન અહિયાં

અને બેઉ આંખો બની ગઈ છે વેદી

રમેશ પારેખ

યાદ

2009-12-02T10:05:00.000+05:30

સાવ જ ખાલી ચોમાસું ને કોરો ધાકોર વરસાદ,
તો યે મને લથબથાવતી તરબતર તારી યાદ.

નમ્રતા અમીન

જોઇએ છે......

2009-12-01T14:32:00.001+05:30

ભવોભવના ફેરામાંથી મુક્તિ આપે

એવા પ્રભુની જરૂર નથી !

જોઇએ છે એક એવો પ્રભુ

જે

રેલવેના ટાઇમ ટેબલમાંથી મુક્તિ અપાવે,

ટ્રાફિકના સિગ્નલ પર દોડતી રક્તની ગતિને

અંકુશમાં રાખે,

જમ્બો જેટમાં

સમયને ઘસડાઈ જતો અટકાવે,

રેડિયો અને ટેલિવિઝનમાં મોકળાશ શોધતી

શૂન્યતાને ઠપકારે,

સવારે

સત્યનો વાઘો પહેરીને

આવતા સમાચારોથી અળગો રાખે,

અને જાહેર ખબરોમાં

મને સસ્તે મૂલે વેચાઇ જતો રોકે.

જોઇએ છે

એક એવો પ્રભુ......

વિપિન પરીખ

.......એટલે

2009-12-01T14:13:00.001+05:30

આકાશ એટલે

નિયત સમયે રોજ હાજર થવાની

ચાંદા અને સૂરજ્ની ઑફિસ.

.
આકાશ એટલે

જોડણીકોશમાં આપેલા પર્યાય

(ન.) ખાલી, શૂન્ય સ્થાન, આભ, ગગન, નભ, વ્યોમ.

વિપિન પરીખ

કોરું આકાશ

2009-12-01T14:09:00.001+05:30

બે પગલાં પડ્યાં

ને આ ચન્દ્ર

છાપું થઇને વેચાતો હોય એમ

કેટલો સસ્તો થઇ ગયો!

એમાં એક સસલું હતું.

એ સસલું દિવસના અજવાળામાં

અજવાળું થઇને અલોપ થઇ ગયું!

હવે

ક્યા ચંદ્ર ભણી જોઇ

તને પત્ર લખું?

વિપિન પરીખ

ચૂમી છે તને.

2009-11-25T13:14:00.002+05:30

ગીતના ઘેઘૂર ગરમાળામાં ચૂમી છે તને,
બે ગઝલની વચ્ચેના ગાળામાં ચૂમી છે તને.

પર્વતો પાછળ સવારે, ને બપોરે ઝીલમાં,
સાંજ ટાણે પંખીના માળામાં ચૂમી છે તને.

સાચું કહું તો આ ગણિત અમથું નથી પાકું,
બે ને બે હોઠોના સરવાળામાં ચૂમી છે તને.

કાળી રાતોમાં છુપાઈને ગઝલની આડમાં,
પાંચ દસ પંક્તિના અજવાળામાં ચૂમી છે તને.

લોકોએ જેમાં ન પગ મુકવાની ચેતવણી દીધી,
પગ મૂકીને એ જ કુંડાળામાં ચૂમી છે તને.

પાંપણો મીંચાય ને ઉઘડે એ પલકારો થતાં,
વાર બહુ લાગી તો વચગાળામાં ચૂમી છે તને.

-મુકુલ ચોકસી

ચાલ સખી

2009-11-25T13:01:00.003+05:30

ચાલ સખી, પાંદડીમાં ઝાકળનાં ટીપાની જેમ ફરી જિંદગીને મૂકીએ,
ટેરવાંનો સ્પર્શ એક ઘટના કહેવાય છે કે લાગણી ગણાય- એમ પૂછીએ.

વેદના તો અડીખમ ઉભો કંઠાર જતાં આવતાં જુવાળ ભલે કોતરે,
સુખ સાથે આપણો તો જળનો સંબંધ ક્યાંક રેતી ઢાંકે ને ક્યાંક ઓસરે;

છીપલાની હોડીને શઢથી શણગાર ચાલ, કાંઠો છોડીને હવે ઝૂકીએ..
.પાંદડીમાં ઝાકળનાં ટીપાંની જેમ ફરી ચાલ સખી, જિંદગીને મૂકીએ.

ચાંદનીને ચાંદનીનું નામ ન’તા દેતા- એ વાતો અકબંધ મને યાદ છે,
વૃક્ષ પછી, ડાળ પછી, પંખીનો માળો ને ઉપર આકાશ જેવો સાદ છે;

મૂળમાંથી ફૂટે ને ટોચ લગી જાય એવી લાગણીને કેમ રે ઉવેખીએ !
ઝાકળ-શી જિંદગીને પાનની લીલાશ પરે ચાલ સખી, એક વાર મૂકીએ.

ધ્રુવ ભટ્ટ

હાઇકુ

2009-10-29T12:23:00.000+05:30

માસુમબાળ

અપેક્ષઓની કેદ

ઝંખે આઝાદી

ડૉ. પ્રીતિ જરીવાલા

હાઇકુ

2009-10-29T12:20:00.001+05:30

ઉઘાડબંધ

ઘડપણની બારી

શોધે સહારો

ડૉ. પ્રીતિ જરીવાલા

અસ્પૃશ્ય કેમ?

2009-10-29T12:12:00.003+05:30

ગૌતમ બુદ્ધ પોતાના શિષ્યો સાથે સભામાં બેઠા હતા. બધા શિષ્યો ગૌતમ બુદ્ધની સ્થિરતા જોઇને ચિંતા કરવા લાગ્યા કે ગૌતમ બુદ્ધની તબિયત તો નહિ બગડી હોય ને??? એવામાં એક ચિંતાતુર શિષ્ય બોલ્યો : પ્રભુ ! આજ આવી રીતે મૌન કેમ બેઠા છો? શું અમારાથી કોઈ અપરાધ થયો છે? એટલામાં એક બીજો શિષ્ય બોલ્યો : પ્રભુ શું આજ તમારી તબિયત બરાબર નથી?

ગૌતમ બુદ્ધ તો પણ મૌન જ રહ્યા.

એટલામાં એક બહાર ઉભેલો વ્યક્તિ જોરથી બોલ્યો, આજે મને સભામાં બેસવા અનુમતિ કેમ ના આપી? ગૌતમ બુદ્ધ ધ્યાન મગ્ન થઇ ગયા.પેલો વ્યક્તિ ગુસ્સાથી બોલ્યો, મને પ્રવેશની અનુમતિ કેમ નહિ? એક ઉદાર શિષ્યે પેલા વ્યક્તિ નો પક્ષ લઈને કહ્યું: પ્રભુ! એને સભામાં બેસવાની અનુમતિ આપો.

ગૌતમ બુદ્ધ બોલ્યા, "નહિ........... એ અસ્પૃશ્ય છે, તેને અનુમતિ ના દેવાય. " અસ્પૃશ્ય ?????? બધા શિષ્યો આશ્ચર્ય ચકિત થઇ ગયા. ગૌતમ બુદ્ધ શિષ્યો ના મનોભાવ કળી ગયા અને કહ્યું કે " હા, તે અસ્પૃશ્ય છે." ત્યારે ઘણા શિષ્યો બોલી ઉઠ્યા કઈ રીતે અસ્પૃશ્ય ?? આપણાં સમુદાયમાં તો કોઈ નાતજાતનો ભેદભાવ નથી તો આ અસ્પૃશ્યતા ક્યાંથી આવી? આવી દલીલ સાંભળી ગૌતમ બુદ્ધે ખુલાસો કર્યો કે આજે તે ક્રોધિત થઇ ને આવ્યો છે અને ક્રોધ થી જીવન માં ઘણું અનિષ્ટ થાય છે, તેના ક્રોધ ને હિસાબે મેં તે ને અશ્પૃસ્ય કહ્યો છે અને થોડો સમય એકાંત માં રહેશે એટલે તે ક્રોધના કારણ વિષે વિચારી શકશે અને બાદ માટેનું પ્રાયશ્ચિત કરી લેશે.

અહી ગૌતમ બુદ્ધે અસ્પૃશ્યતા માટે ક્રોધ ને જવાબદાર ઠેરવ્યું.

કરી શકો !!

2009-10-29T09:57:00.003+05:30

બંધ મુઠીમાં શું ધારી શકો ?

એક ઈચ્છાને અવતારી શકો !

લાખ કોશિશ તો કરો છો તમે

તોય મન ને ક્યાં સુધારી શકો!

એ જ સાચો ધર્મ બનશે કદાચ

કોઈ નું સારું વિચારી શકો!!

ગાંસડી સંદર્ભની ખોલી ને

આગ અફવાનીય ઠારી શકો!

ત્યાં જ કરજો વાત દિલની તમે

જ્યાં ઉદાસીને ઉતારી શકો!

દિનેશ કાનાણી

(ઉમિયા પરિવાર માંથી)

અધીરા પવન

2009-10-27T08:05:00.001+05:30

કાં નજર ઊંચે આભ ઠેલી હોય

કાં તળે ધરતી ને ઉખેળી હોય

સાવ અધીરા પવન વહે, એમાં

જાત ને ક્યાંક સ્થિર દેખી હોય

લોક પથ્થરના, શ્હેર પથ્થરનાં

તૃણકથા કઈ રીતે ઉકેલી હોય?

રોજ અધવચ્ચે થી ચીરી જજો

હિસ્સા બે જોજો , કેવા વેરી હોય?

કોઈની ભાષા કોઈને દુભર

કોઈએ ચુપકીદી સેવી હોય

ફારુક શાહ

કોના વતી?

2009-10-27T07:58:00.002+05:30

ટેરવાં તો એ જ છે, પણ ક્યાં મતિ હાજર થતી?

ફૂલ ને સ્પર્શી રહ્યો આમ હું કોના વતી?

કેટલી અનુભૂતિઓ થીજી ગઈ નખશીખ ભીતર

પર્વતોની જેમ આ ટોચ લગ હંફાવતી!

પર્ણ જેવું કંઈ ઉપર, મૂળ જેવું ભૂમિએ

થડ નથી એ વાત પણ ક્યાં સમજમાં આવતી?

હોય નસનસમાં નદી દોડવાનું એ રીતે

આંબવાની છેવટે હોય ખુદ ની આકૃતિ

ગુંજ્યા કરવાની ઘડી પાસે આવી જોયું તો

એક સદી આઘે હતાં મારાથી ગંગાસતી

ફારુક શાહ

ચાહ

2009-10-26T16:50:00.001+05:30

ચાહ તો બસ સમગ્રતા થી ચાહ,

જીવ લેનાર વ્યગ્રતાથી ચાહ !

વૃક્ષ આકાશ આંબવા ઈચ્છે,

એ પ્રકારે જ અગ્રતાથી ચાહ!

એક ઝબકારે છેક પ્હોંચે વીજ,

એટલી તીવ્ર શીઘ્રતાથી ચાહ!

કોળશે એ જરૂર કુંપળ થઇ,

શબનમી એવી આર્દ્રતા થી ચાહ!

ડાઘ ઝાકળનો પણ મળે જોવા,

ફૂલ પર હો એ શુભ્રતા થી ચાહ!

નાં ડગે કોઈ ડરથી એ "સુધીર",

શિવ જેવી જ રુદ્રતાથી ચાહ!

સુધીર પટેલ

હજીય

2009-10-26T16:42:00.000+05:30

આકાશ

હજીય વાદળી છે .

વૃક્ષો

હજીય લીલાં છે.

પંખી

હજીય ઊડે છે.

નદી

હજીય ભીંજવે છે.

માણસ

હજીય રડે છે.

અહીં

હજીય જીવી શકાશે.

રાજેશ પંડ્યા

~ નુતન વર્ષાભિનંદન ~

2009-10-20T19:04:00.002+05:30

તમે કોઇ દિવસ પ્રેમમાં પડ્યા છો ?
એકાદી મુઠ્ઠીનું અજવાળું આપવા આખીય જિંદગી બળ્યા છો ?

તમે લોહીઝાણ ટેરવાં હોય તોય કોઇના મારગથી કાંટાઓ શોધ્યા ?
તમે લીલેરા છાંયડાઓ આપીને કોઇના તડકાઓ અંગ ઉપર ઓઢ્યા ?

તમે એકવાર એનામાં ખોવાયા બાદ કદી પોતાની જાતને જડ્યા છો ?

તમે કોઇની આંખ્યુંમાં વીજના કડાકાથી ખુદમાં વરસાદ થતો જોયો ?
તમે કોઇના આભને મેઘધનુષ આપવા પોતાના સૂરજને ખોયો ?

તમે મંદિરની ભીંત ઉપર કોઇની જુદાઇમાં માથુ મૂકીને રડ્યા છો ?

શ્રી મુકેશ જોષી

સુવિચાર

2009-10-15T14:53:00.002+05:30

જીવન સિવાય બીજી કોઈ મિલકત નથી..................જ્હોન રસ્કિન

જીવન એક સિક્કા જેવું છે તમે ધારો તે રીતે તેને વાપરી શકો છો પણ તે માત્ર એક જ વાર ....લિલિયન રસ્કિન

જે જીવન ની કસોટી થતી નથી તે જીવન જીવવા લાયક નથી ..........પ્લેટો

કોઈ માણસ એમ કહે કે એણે કદી ભૂલ નથી કરી તો ચોક્કસ માનજો કે એણે જાતે કદી કોઈ કામ નથી કર્યું.................. થોમસ હકસલી

જીવન ની કિતાબ માં જવાબો પાછલા પાને આપ્યા હોતા નથી......ચાર્લી બ્રાઉન

બીજા શું કરે છે તે સામે ના જોવું પણ મારી શી ફરજ છે તે વિચારનાર અને જીવન માં ઉતારનાર મહાન બને છે.................સરદાર પટેલ

દરેક દિવસ જાણે તે આપનો આખરી દિવસ હોય તે રીતે પસાર કરવો જોઈએ......પબ્લિસિયસ્ સાયરસ

એક નાનકડી કીડી પાસે જાવ, દિવસભરની તેની મહેનત જુઓ તેની મહેનતમાંથી કાંઈક શીખો અને આળસ ને ખંખેરી નાખો .......... કોલિયર

જો તમે જીંદગી ને જ જાણતા નથી તો પછી મરણ વિષે શી રીતે જાની શકવાના???............ કન્ફ્યુસિયસ્

ખાઈ પી શકાય એટલા માટે નઠારા માણસો જીવે છે જયારે, સજ્જનો જીવી સકાય એટલા માટે ખાય-પીવે છે .................સોક્રેટીસ

મોટો માણસ ભૂલ ના કરે એવું માનવું એ મૂર્ખાઈ છે ને નાના માણસમાં અક્કલ નથી હોતી એમ માનવું એ પણ મૂર્ખાઈ છે. .....................રણછોડદાસજી મહારાજ

લાંબુ જીવવા માટે ધીમું જીવવું જરૂરી છે.............. મારકસ તુલિયસ્ સિસેરો

ચિંતા વધી જાય છે ત્યારે તેની શાખા-પ્રશાખા એટલી બધી ફૂટી નીકળે છે કે મગજ તેની સાથે દોડતા દોડતા થાકી જાય છે..................જયશંકર પ્રસાદ

હું જીવન વિષે કાઈ પણ શીખ્યો છું તેને હું ત્રણ શબ્દો માં તારવી શકું "જીવન વહેતું જાય"......રોબર્ટ ફ્રોસ્ટ

મનની ખીંટી

2009-10-08T12:01:00.001+05:30

અમારાં ઘરમાં રિપેરકામ માટે એક સુથારને બોલાવેલો. એના કામના પહેલા દિવસની આ વાત છે.. કામ પર આવતાં રસ્તામાં ટાયર પંક્ચર થયું એમાં એનો એક કલાક બગડ્યો. કામ શરૂ કર્યા પછી અધવચ્ચે એની ઈલેક્ટ્રિક કરવત બગડી ગઈ. દિવસ પૂરો થયા પછી ઘરે પાછા જતી વખતે એની નાની ટ્રક ચાલી નહીં. હું એને મારી ગાડીમાં એના ઘેર મૂકવા ગયો. રસ્તામાં એ એક પણ શબ્દ બોલ્યો નહીં.

અમે એના ઘેર પહોંચ્યા ત્યારે એણે કહ્યું : ' ઘરમાં થોડી વાર આવો ને ! મારાં પત્ની અને બાળકોને તમને મળીને આનંદ થશે. ' ઘરમાં દાખલ થતાં પહેલાં નાના ઝાડપાસે એ રોકાયો. બન્ને હાથ એણે ઝાડ પર મૂક્યા. બારણામાં દાખલ થતી વખતે મેં એનામાં અજબનો ફેરફાર થતો જોયો. એના થાકેલા ચહેરા પર સ્મિત ફરી વળ્યું. એનાં બે બાળકોને વહાલથી ભેટ્યો અને પત્નીને ચૂમી આપી. મને એ કાર સુધી મૂકવા આવ્યો. અમે પેલા ઝાડ પાસેથી પસાર થયા ત્યારે મારું કુતૂહલ હું રોકી શક્યો નહીં. મેં એને પૂછ્યું : ' ઘરમાં દાખલ થતાં પહેલાં તમે ઝાડને શા માટે અડ્યા ?'

'અરે , હા. આ ઝાડ તો મારા મનની ખીંટી છે. હું કામે જાઉં ત્યાં કોઈ ને કોઈ તકલીફ તો આવવાની જ , પણ એક વાત નક્કી કે ઘરે મારાં પત્ની અને બાળકોને એની સાથે શું લેવાદેવા ? એટલે , જ્યારે સાંજે કામ પરથી ઘરે પાછો આવું છું ત્યારે તકલીફો આ ઝાડ પર લટકાવી દઈ ઘરમાં દાખલ થાઉં છું. સવારે કામ પર જતાં આ ઝાડ પરથી તકલીફો પાછી લઈ લઉં છું.

સારવાર માટે મુખ્યમંત્રી રાહતનિધીમાંથી સહાય

2009-07-30T18:48:00.002+05:30

કેન્સર, હ્રદયરોગ અને કીડની સારવાર માટે મુખ્યમંત્રી રાહતનિધીમાંથી મળતી સહાય

કેન્સર, હ્રદયરોગ અને કીડની સારવાર માટે મુખ્યમંત્રી રાહતનિધીમાંથી સહાય મળી શકે છે. સહાય મેળવવા નિયમ નમૂનાનું અરજીપત્રક સારા અને સુવાચ્ય અક્ષરે લખીને કે ટાઇપ કરીને રજૂ કરવાનું રહે છે. તે સિવાય અન્ય રીતે ટાઇપ કે ઝેરોક્ષ કરેલા અરજીપત્રક પર કોઇ ધ્યાન આપવામાં આવતું નથી.

અરજી પત્રક સાથે રજૂ કરવાનાં દસ્તાવેજોઃ

૧) દર્દીનો પાસપોર્ટ સાઇઝ ફોટોગ્રાફ.
૨) કુટુંબની વાર્ષિક આવક અંગે તાલુકા વિકાસ અધિકારી, મામલતદાર કે ચીફ ઓફીસર-નગરપાલિકા દાખલો નો દાખલો.
૩) કુટુંબની વાર્ષિક આવક અંગે અરજીપત્રકમાં આપવામાં આવેલ નમુનામાં સોગંધનામું.
૪) સબંધીત હોસ્પિતલ પાસેથી મેળવેલ સારવારના ખર્ચનો અંદાજ.
૫) રેશનકાર્ડની પ્રમાણિક નકલ
૬) હોસ્પિટલના ઓ.પી.ડી. કેઇસ પેપર્સ તથા તબીબી કેસનાં રેકર્ડની પ્રમાણિક નકલ.
૭)દર્દીનું ઓપરેશન કરાવેલનથી તે સબબનું સબંધિત ડોક્ટરનું પ્રમાણપત્ર
૮) ધારાસભ્ય / સંસદસભ્ય / મીનીસ્ટરનો ભલામણ પત્ર.

નોંધઃ- ક્રમ ૫ અને ૬ સિવાયના તમામ મૂળ દસ્તાવેજ અસલમાં રજૂ કરવા.

અરજીપત્રક ક્યાંથી મળે?

મુખ્યમંત્રીશ્રીનું કાર્યાલય
જનસંપર્ક અધિકારી શ્રી,
સરદાર પટેલ ભવન,
સચીવાલય, ગાંધીનગર-૩૮૨ ૦૧૦.

અરજીપત્રક મોકલવાનું સરનામું

મુખ્યમંત્રીશ્રીનું કાર્યાલય, બ્લોક નં.૧૧, સાતમો માળ,
મહેસુલ વિભાગ, સચિવાલય સંકુલ,
ગાંધીનગર-૩૮૨ ૦૧૦.

સહાયનું ધોરણ

સામાન્ય રીતે કુટુંબની વાર્ષિક આવક રૂ. ૨૦,૦૦૦ ધરાવતી વ્યક્તીને આ સહાય આપવામાં આવે છે. કુલ વૈદકીય સારવાર ખર્ચના ત્રીજા ભાગની પરંતુ વધુમાં વધુ રૂ.૧,૦૦,૦૦૦ મર્યાદામાં સહાય આપવાનું સામાન્ય ધોરણ છે.

માન્ય હોસ્પિટલ

મુખ્યમંત્રી રાહતનિધીમાંથી આપવામાં આવતી વૈદકીય સારવાર સહાય નીચેની હોસ્પીટલ માં કરાવવામાં આવે તો જ મળી શકે છે. આ માટે નીચે મુજબની હોસ્પિટલોને ગુજરાત સરકારે માન્યતા આપેલ છે.

ગુજરાત સરકાર માન્ય હોસ્પિટલો (ગુજરાત)
કિડની

૧) મુળજીભાઇ પટેલ યુરોલોજીકલ હોસ્પિટલ,
ડૉ. વિરેન્દ્ર દેસાઇ રોડ, નડિયાદ
૨)નિયામક શ્રી,
ડૉ. એચ.એલ.ત્રિવેદી ઇન્સ્ટીટ્યુટ ઓફ ડીસીસ એન્ડ રીસર્ચ સેન્ટર,
સિવિલ હોસ્પિટલ સંકુલ, અમદાવાદ.

હ્રદયરોગ

૧) યુ.એન.મહેતા ઇન્સ્ટીયુટ ઓફ કાર્ડિયોલોજી એન્ડ રીસર્ચ સેન્ટર,
સિવિલ હોસ્પિટલ સંકુલ, અમદાવાદ.
૨) શેઠ શ્ર વાડીલાલ જનરલ હોસ્પિટલ,
જનરલ હોસ્પિટલ, એલીસબ્રીજ, અમદાવાદ.
૩) ક્રિષ્ના હાર્ટ ઇન્સ્ટીટ્યુટ,
ઘુમા, તા. અમદાવાદ સીટી, અમદાવાદ
૪) ગુજરાત રિસર્ચ એન્ડ મેડીકલ ઇન્સ્ટીટ્યુટ,
રાજસ્થાન સેવા મેમોરિઅલ મેથોડિસ્ટ ઇન્સ્ટીટ્યુટ કાર્ડિયોલોજી,
મિશન રોડ, નડિયાદ.

કેન્સર

૧) શ્રી નાથાલાલ પારેખ કેન્સર હોસ્પિટલ,
રાજકોટ
૨) શ્રી એમ.પી. શાહ કેન્સર હોસ્પિટલ,
મેઘાણીનગર, સિવિલ હોસ્પિટલ કેમ્પ,
અસારવા, અમદાવાદ.
૩) કેટ સ્કેન સેન્ટર,
ધી ગુજરાત કેન્સર એન્ડ રિસર્ચ ઇન્સ્ટીટ્યુટ- અમદાવાદ.
૪) ઇન્ટરવેન્સલ થેરાપી સેન્ટર, અમદાવાદ.
૫) અમદાવાદ બોનમેરો ટ્રાન્સપ્લાન્ટ વિભાગ, અમદાવાદ
૬) લ્યુકેમીયા રીસર્ચ સેન્ટર, અમદાવાદ.

સરકાર માન્ય હોસ્પિટલ ( ગુજરાત સિવાયની)

કીડની

૧) ક્રિશ્ચિયન મેડિકલ કોલેજ એન્ડ હોસ્પિટલ, વેલોર, તામિલનાડુ
૨) ઓલ ઇન્ડીયા ઇન્સ્ટીટ્યુટ ઓફ મેડીકલ સાયન્સ, ન્યુ દિલ્હી.
૩) પોષ્ટ ગ્રેજ્યુએટ ઇન્સ્ટીટ્યુટ, ચંદીગઢ
૪) જશલોક હોસ્પિટલ, મુંબઇ.

હ્ર્દયરોગ

૧) સર્ઘન રેલ્વે હેડક્વાર્ટર હોસ્પિટલ, ચેન્નાઇ
૨) ક્રિશ્ચિયન મેડિકલ કોલેજ એન્ડ હોસ્પિટલ, વેલોર, તામિલનાડુ
૩) ઓલ ઇન્ડીયા ઇન્સ્ટીટ્યુટ ઓફ મેડીકલ સાયન્સ, ન્યુ દિલ્હી.
૪) કે.ઇ.એમ. હોસ્પિટલ, મુંબઇ
૫) બોમ્બે હોસ્પિટલ, મુંબઇ
૬) જી.બી. પંત હોસ્પિટલ, દિલ્હી.
૭) શ્રી તિરૂનલ ઇન્સ્ટીટ્યુટ ઓફ મેડીકલ સાયન્સ એન્ડ ટેકનોલોજી, ત્રિવેન્દ્રમ, કેરાલા
૮) એસ.એસ.કે.એમ. હોસ્પિટલ, કલકતા
૯) પોષ્ટ ગ્રેજ્યુએટ ઇન્સ્ટીટ્યુટ, ચંદીગઢ
૧૦) જશલોક હોસ્પિટલ, મુંબઇ.
૧૧) હિન્દુજા હોસ્પિટલ, મુંબઇ.
૧૨) સમરીતન હોસ્પિટલ,અલવાયે કેરાલા
૧૩) એન.એમ. વાડીય ઇન્સ્ટીટ્યુટ ઓફ કાર્ડિયોલોજી, પુના
૧૪) કસ્તુરબા હોસ્પિટલ, ભોપાલ
૧૫) એપોલો હોસ્પિટલ, ચેન્નાઇ
૧૬) મદ્રાસ મેડિકલ મિશન હોસ્પિટલ રિસર્ચ ટ્રેનિંગ,
૪-એ, ડૉ. જે. જયલલિતાનગર, ચેન્નાઇ- ૬૦૦ ૦૫૦

મમતા

2009-07-27T09:51:00.001+05:30

સુર્યનાં સોનેરી કિરણો ચહેરા પર પડતાં જ તૃપ્તિની આંખો ખુલી ગઇ અને અચાનક જ ખ્યાલ આવ્યો કે આજે તો અગિયારસ ...! જલ્દી ઉભી થઇ નિત્ય ક્રમ આટોપી, ઠાકોરજી ની સેવા કરી, ઉંઘી રહેલાં તપનને ઢંઢોળી, બધી સૂચના આપી જલ્દી હવેલી તરફ રવાના થઇ.... આજે અગિયારસ ને લીધે મંગળા આરતીનાં દર્શન માટે ખાસ્સી એવી ભીડ હતી ...તો પણ સદભાગ્યે શ્રીજીની સન્મુખ ઝાંખી થઇ શકી .. ત્યાર બાદ શ્રીજી ગોલખમાં ભેટ ધરી, ગૌશાળામાં ગાય ને નીરણ ધરી,પ્રદક્ષિણા કરી રહી હતી ત્યાં જ સુધાબહેને એને જોઇ ..

"અરે તૃપ્તિ... જય શ્રીકૃષ્ણ ...!!..."

"ઓહ આંટી, જય શ્રીકૃષ્ણ ...!!... "

''આજે તો તું મંગળા દર્શનમાં આવી..!! ..''

"હા આજે અગિયારસ અને પાછો રવિવાર છે એટલે તપન ઘરે છે તો શુભની પણ ચિંતા નથી ...

"હાં બરોબર .. અરે હાં દીદી આવી છે, તને યાદ કરતી હતી .. સાંજે તને મળવા આવશે..!"

"અરે વાહ ..! આંટી, તમે બધા પણ આવજો ને .." કહેતી તૃપ્તિ ઝડપથી ઘર તરફ રવાના થઇ...

સુધાબહેન ઘરે આવ્યાં ત્યારે રાગીણી પણ જાગી ગઇ હતી .. તે મુંબઇથી ઘણા સમયે અમદાવાદ આવી એટલે નાની બહેન શ્વેતાનાં અને સંબંધીઓનાં ખબર અંતર પુછતી હતી, ત્યાં સુધાબહેન બોલ્યાં કે આજે તો શ્વેતાની સહેલી તૃપ્તિ મળી ગઇ હવેલીમાં...અને રાગીણી ચમકી.. કે તૃપ્તિ આવી હતી..??.. અને તેની નજર સમક્ષ તૃપ્તિનાં લગ્ન થયાં ત્યારથી અત્યાર સુધીના બધા દિવસો જાણે કે ચિત્રપટની જેમ છવાઇ ગયાં.

અને દસ વર્ષ પહેલાનો તૃપ્તિનો લગ્નનો દિવસ યાદ આવી ગયો...રૂડા માંડવડા રોપાયા હતાં... મંગળ ફેરા ફરાતા હતાં ને સાજન માજન સંગે લગ્ન ગીતો ગાતાં હતાં...ત્યાં તો વિદાયની વસમી વેળા પણ આવી ગઇ..માતા-પિતા, ભાઇ, બહેન, સખીઓનો સંગાથ છોડી આંખોમાં સ્વપ્નાઓ લઇ પારકાઓને પોતાના બનાવવા સાસરે ચાલી...એક કોડ ભરી યુવતી જ્યારે મા-બાપની છત્રછાયામાં થી વિખુટી પડીને તદન નવા વાતાવરણમાં જઇ ને શ્વસુરપક્ષનાં દરેક સભ્યોને પોતાના બનાવવાની સારી ભાવાના રાખીને પહેલું પગલુ ભરે છે, ત્યારે એને ખબર નથી હોતી કે તેનું ભાવિ કેવું હશે..? ...

શરૂઆતમાં તો બધુ ઠીકઠાક ચાલ્યું..પણ ઘરમાં માતા(સાસુ)નું એક્ચક્રી શાસન હતું.... અને કમનસીબે તપન પણ માતાની વાતોમાં આવી જતો.. ધીરે ધીરે ગૃહક્લેશને કારણે તૃપ્તિને ઘણું સહન કરવું પડ્યું... સમય વિતતા તૃપ્તિનાં માતૃત્વનાં ખુશીભર્યાં સમાચાર પણ તેની કમનસીબીનાં ચક્રને ફેરવી ના શક્યાં..!!...સમયનાં વહેણ વહેવા લાગ્યાં...સાથે સાથે તૃપ્તિ પર માનસિક અને શારીરિક ત્રાસ પણ વધતો ચાલ્યો.. આવી હાલતમાં જ વિકલાંગ પુત્ર નો જન્મ થયો...! ...પરંતુ ખૂબ જ સારવાર કરવા છતાં બાળકનો માનસિક અને શારીરિક વિકાસ ના થયો...આમ જ દહાડાઓ વિતવા લાગ્યાં .. તૃપ્તિ અને તપને ખૂબ જ મહેનત કરી પણ બધાજ ડોક્ટરોએ દવાની બદલે દુવા કરવાનું કહ્યું ત્યારે બન્ને પર જાણે કે પહાડ તુટી પડ્યો...! ...

આ બધી જ વાત રાગીણી જાણતી હતી એટલે જ મમ્મીએ જ્યારે કહ્યું કે તૃપ્તિ હવેલીમાં મળી હતી, ત્યારે એને આશ્ચર્ય થયું હતું કે તૃપ્તિ...! અને સવારના પહોરમાં હવેલીમાં..???.... કેમકે તે શુભને ક્યારેય અળગો ના કરતી.

સાંજ પડી અને શ્વેતા પણ આવી પહોંચી ..બન્ને બહેનો તૃપ્તિનાં ઘરે ગઇ ..તૃપ્તિ તો બન્નેને જોઇ ને એક્દમ આનંદમાં આવી ગઇ... આમ પણ રાગીણી એના માટે સખી શ્વેતાની દીદી નહીં પણ, પોતાની મોટીબહેન સમાન હતી. ત્રણે એ નાનપણની બધી વાતો યાદ કરી ...સ્કુલ લાઇફમાં કેવા તોફાન મસ્તી કર્યાં હતાં એ બધીજ બાળપણની વાતો કરતાં કરતાં વર્તમાનમાં આવી પહોંચ્યાં અને શુભને જોઇ ને રાગીણીથી રડી પડાયું...તૃપ્તિ બોલી, કેમ શું થયું દીદી..??...પણ રાગીણી બોલી શકી નહીં અને શુભ તરફ જોયું...

એટલે શ્વેતા સમજી ગઇ અને કહ્યું કે, રડો નહીં દીદી ... તૃપ્તિ તો હવે ખૂબ જ હિંમતવાન થઇ ગઇ છે...અને તપનનાં સ્વભાવમાં પણ પરિવર્તન આવ્યું છે .... ખરુને તૃપ્તિ..?... "

"હાં દીદી...એક વખત હું શ્રીમદ ભાગવત સપ્તાહમાં ગયેલી અને મહારાજશ્રીનાં વચનામૃતનું શ્રવણ કરતાં જ, અંતરમાં રહેલાં ધાર્મિક સંસ્કારો ઝંકૃત થઇ ઉઠયાં અને સંજોગો સાથે સમાધાન કરતાં શીખી. અને હા દીદી, તમારાં બધા જ કરતાં હું નસીબદાર છું કારણકે, તમારાં બાળકો ને તો તમે ફક્ત અમુક સમય સુધીજ ગોદમાં લઇને રમાડી શકો છો, જ્યારે હું તો શુભ ને આઠ વર્ષથી મારી ગોદમાં રાખીને વાત્સલ્ય વરસાવુ છું..... જાણે કે શ્રી ઠાકોરજી, શુભ રૂપે અમારે આંગણે અવતર્યાં અને જેની અમે પ્રત્યક્ષ સેવા કરીએ છીએ...હવે તો શુભ જ અમારો લાલો છે અને એની સેવા એ જ શ્રીઠાકોરજીની સેવા છે..!...મમતા ભરી દ્રષ્ટિએ શુભ તરફ જોતા તૃપ્તિએ કહ્યું...

તૃપ્તિની વાતો એ રાગીણીને વિચારતી કરી મુકી....મનોમન એ, માતૃત્વનું ઝરણુ વહાવતી મમતાની મુર્તિ ને વંદી રહી..!!..સાથે સાથે જ આપણી ભારતીય સંસ્કૃતિનાં રીત – રિવાજોનાં આવા નરસા પાસાને કોસતી રહી કે, આવી કેટ - કેટલી તૃપ્તિઓ આવા દુર્વ્યવહારનો ભોગ બનતી હશે..!!..જ્યાં નારીને નારાયણી મનાય છે, ત્યાં નારીનું આ રીતે પણ શોષણ થાય છે....!.. જ્યારે આ કારણે જ શુભની હાલત આવી છે ...પરંતુ આમાં શુભનો શું વાંક...?? ..માનવ હક્કનું મુલ્ય અને "વહુ" નામનાં સભ્યની વેદના - સંવેદનાને ક્યારે સમજશે આ ભારતીય સમાજ ..? શું વહુ બનીને આવેલી નારીને, પોતાનું જીવન, બસ શ્વસુરપક્ષને સમર્પિત કરી દેવા માટે જ મળ્યું છે ?? ફરજ નિભાવવાના ઓઠા હેઠળ કેટલીયે "વહુ" રિબાતી હશે...! પછી તેની સાથે પરીણામ ભોગવવા પડે છે શુભ જેવા નિ:ર્દોષ બાળકોએ, કે જેઓનું કોઇ નિશ્ચિત ભવિષ્ય નથી...! કાશ ! હવે તો , સભ્યતાનો આંચળો પહેરેલ ભારતીય સમાજ નાં એ દરેક શ્વસુરપક્ષની આંખો ખુલે, જેઓ હજીયે વહુ ને આવી રીતે ત્રાસ આપે છે, તેને ફક્ત 'વહુ' તરીકે જ જુવે છે .. ઘરના સભ્ય તરીકે નહિ ...! કહેવાતા આધુનિક અને સુધરેલા, આ સમાજ માં અત્યારે પણ આવું બની રહ્યું છે એ ખૂબ શરમજનક છે આપણી સંસ્કૃતિ માટે ..!! -

સહલેખન

ચેતના (ઘીયા) શાહ.

શિતલ (ઘીયા) માલવિયા

નવી વર્ષા

2009-07-02T15:04:00.000+05:30

મોર બની થનગાટ કરે
મન મોર બની થનગાટ કરે.
ઘનઘોર ઝરે ચહું ઑર, મારું મન મોર બની થનગાટ કરે

બહુરંગ ઉમંગનાં પીંછ પસારીને
બાદલસું નિજ નેનન ધારીને
મેઘમલાર ઉચારીને આકુલ પ્રાણ કોને કલસાદ કરે.
મન મોર બની થનગાટ કરે

ઘર ઘરર ઘરર મેઘઘટા ગગને ગગને ગરજાટ ભરે
ગુમરી ગુમરી ગરજાટ ભરે.
નવે ધાન ભરી સારી સીમ ઝૂલે
નદીયું નવજોબન ભાન ભૂલે,,
નવ દીન કપોતની પાંખ ખૂલે.
મધરા મધરા મલકાઇને મેડક મેહસું નેહસું બાત કરે.
ગગને ગગને ગુમરાઇને પગલ મેઘઘટા ગરજાટ ભરે
નવ મેઘ તણે નીલ આંજણીએ મારાં ઘેઘૂર નેન ઝગાટ કરે
મારાં લોચનમાં મદઘેન ભરે.
વન-છાંય તણે હરિયાળી પરે
મારો આતમ લહેર-બિછાત કરે
સચરાચર શ્યામલ ભાત ધરે.
મારો પ્રાણ કરી પુલકાટ ગયો પથરાઇ સારી વનરાઇ પરે,
ઓ રે! મેઘ આષાઢીલો આજ મારે દોય નેન નીલાંજન-ઘેન ભરે.
ઓલી કોણ કરી લટ મોકળીયું ખડી આભ-મહોલ અટારી પરે
ઊંચી મેઘ-મહોલ અટારી પરે!
અને ચાકમચૂર બે ઉર પરે
પચરંગીન બાદલ-પાલવડે
કરી આડશ કોણ ઊભેલ અરે!
ઓલી વીજ કેરે અંજવાસ નવેસર રાસ લેવા અંકલાશ ચડે,
ઓલી કોણ પયોધર સંઘરતી વીખરેલ લટે ખડી મે’લ પરે!

નદી-તીર કેરાં કૂણા ઘાસ પરે પનિહાર એ કોણ વિચાર કરે,
પટકૂળ નવે પાણી-ઘાટ પરે!
એની સૂનમાં મીટ સમાઇ રહી,
એની ગાગર નીર તણાઇ રહી,
એને ઘેર જવા દરકાર નહીં.
મુખ માલતીફૂલની કૂંપળ ચાવતી કોણ બીજા કેરું ધ્યાન ધરે!
પનિહાર નવે શણગાર નદી કેરે તીર ગંભીર વિચાર કરે!
ઓલી કોણ હિંડોળ ચગાવત એકલ ફૂલ બકુલની ડાળ પરે!
ચકચૂર બની ફૂલ-ડાળ પરે!
વીખરેલ અંબોડાના વાળ ઝૂલે,
દિયે દેહ-નીંડોળ ને ડાળ હલે,
શિર ઉપર ફૂલ-ઝકોળ ઝરે.
એની ઘાયલ દેહના છાયલ-છેડલા આભ ઊડી ફરકાટ કરે,
ઓલી કોણ ફંગોળ લગાવત એકલ ફૂલ બકુલની ડાળ પરે!
મોર બની થનગાટ કરે
આજે મોર બની થનગાટ કરે
મન મોર બની થનગાટ કરે.
તમરાંને સ્વરે કાળી રાત ધ્રૂજે,
નવ બાદલને ઉર આગ બૂઝે,
નદીપૂર જાણે વનરાજ ગ્રુંજે.

હડૂડાટ કરી, સારી સીમ ભરી, સરિતા અડી ગામની દેવડીએ,
ઘનઘોર ઝરે ચહું ઑર, મારું મન મોર બની થનગાટ કરે.
મન મોર બની થનગાટ કરે.

રવીન્દ્રનાથના ‘નવવર્ષા’ પરથી
ઝવેરચંદ મેઘાણી